* กลายเป็นเพียงความทรงจำ ตอนสุดท้ายกลายเป็นเพียงใจที่ช้ำ เจ็บเกือบตายยังคิดถึงทุกครั้งที่ลืมตา ในทุกช่วงเวลา ย่าอ๊า อีย่าอ๊า อาย.. ยังคงไม่ชินการอยู่คนเดียวเหงาๆ มันค่อยๆ ตายดั่งดอกไม้ค่อยๆ เฉา มันไม่เหมือนเดิม โอ้ว.. ก็พึ่งรู้ไม่มีเธอเป็นอย่างไร.. ยังคิดถึงแทบทุกคืนทำสิ่งเดิมเป็นประจำ น้ำหอมที่เธอใช้ยังเก็บไว้เลยด้วยซ้ำ จนในวันนี้.. จนตอนนี้.. แม้ว่ารักที่เคยมีจะละลาย * กลายเป็นเพียงความทรงจำ ตอนสุดท้ายกลายเป็นเพียงใจที่ช้ำ เจ็บเกือบตายยังคิดถึงทุกครั้งที่ลืมตา ในทุกช่วงเวลา ย่าอ๊า อีย่าอ๊า อาย.. เหมือนว่าปัญหามันยากเกินอธิบาย ที่อดทนเดินกันมา เรากลับทิ้งมันง่ายดาย แทบจะยืนอยู่ไม่ไหว น้ำตาไหลโดยไม่อาย ดื่มให้รักที่เคยดีแต่สุดท้าย * กลายเป็นเพียงความทรงจำ ตอนสุดท้ายกลายเป็นเพียงใจที่ช้ำ เจ็บเกือบตายยังคิดถึงทุกครั้งที่ลืมตา ในทุกช่วงเวลา ย่าอ๊า อีย่าอ๊า อาย.. เหมือนละครตอนสุดท้าย เราเติบโตต้องแยกย้าย รูปเราฉันยังเก็บไว้ เหลือแค่ใจที่สลาย ไม่มีใครรู้ข้างในมันเจ็บเหลือเกิน ก็รู้ว่าไม่มีทางเหมือนเดิม เมื่อไม่มีเธอร่วมเดิน โอ่ โอ โอ้ * กลายเป็นเพียงความทรงจำ ตอนสุดท้ายกลายเป็นเพียงใจที่ช้ำ เจ็บเกือบตายยังคิดถึงทุกครั้งที่ลืมตา ในทุกช่วงเวลา ย่าอ๊า อีย่าอ๊า อาย.. * กลายเป็นเพียงความทรงจำ ตอนสุดท้ายกลายเป็นเพียงใจที่ช้ำ เจ็บเกือบตายยังคิดถึงทุกครั้งที่ลืมตา ในทุกช่วงเวลา ทำไมถึงรักษาใครเอาไว้ไม่ได้เลย * กลายเป็นเพียงความทรงจำ ตอนสุดท้ายกลายเป็นเพียงใจที่ช้ำ เจ็บเกือบตายยังคิดถึงทุกครั้งที่ลืมตา ในทุกช่วงเวลา ทำไมถึงรักษาใครเอาไว้ไม่ได้เลย ผ่านมานาน too many times Too many fights I will run into your arms ไม่ว่าในวันนี้เธออยู่ใน อ้อมกอดใคร ให้เธอฟังเพลงนี้จนหลับไป..