
เคยเป็นคน อยู่ได้คนเดียว ไม่เคยจะนอนเหงาใจ ไม่เคยเรียกร้องใครๆ ให้มาเฝ้าคอยดูแล.. เคยเป็นคน ที่ไม่เคยแคร์ ว่าใครจะอยู่หรือว่าไป แต่มันดูเปลี่ยนไปตั้งแต่เจอเธอ มองดวงดาวก็ทำให้เหงาในใจ ไม่รู้ว่าเป็นอะไรได้แต่คิดถึง * ที่คิดถึง เพราะรักเธอใช่ไหม ที่อ่อนไหว ง่ายดาย หรือเพราะรักเธอจริง ๆ ก็ไม่เคย.. รู้ตัว ก็มันยัง.. ไม่ชิน สับสนวุ่นวายในใจ จนหลับไม่ได้จริงๆ.. เคยเป็นคน ที่รักตัวเอง มากเกินที่จะรักใคร ไม่เคยคิดมากเกินไป ไม่เคยไม่เป็นมาก่อน.. มันกังวล ไม่เป็นอันนอน ถ้าหากไม่อยู่ใกล้ๆ เธอ ทำไมต้องอยากเจอแต่เธอไม่รู้ มองดวงดาวก็ทำให้เหงาในใจ ไม่รู้ว่าเป็นอะไรได้แต่คิดถึง * ที่คิดถึง เพราะรักเธอใช่ไหม ที่อ่อนไหว ง่ายดาย หรือเพราะรักเธอจริง ๆ ก็ไม่เคย.. รู้ตัว ก็มันยัง.. ไม่ชิน สับสนวุ่นวายในใจ จนหลับไม่ได้จริงๆ ทุกคืนต้องคอยเป็นห่วง ว่าหลับหรือยัง อย่างนี้ใช่ไหมคือความรัก อย่างนี้นั้นแปลว่าฉัน รักเธอใช่ไหม ก็อยากจะรู้.. * ที่คิดถึงเพราะรักเธอใช่ไหม (เพราะรักเธอใช่ไหม) ที่อ่อนไหว ง่ายดาย หรือเพราะรักเธอจริงๆ ก็ไม่เคย.. รู้ตัว ก็มันยัง.. ไม่ชิน สับสนวุ่นวายในใจ จนหลับไม่ได้จริงๆ..