//
||| ( 2 Times ) ลำพังฉันคนเดียว ยังเอาตัวไม่รอด แม่ยังด่าแกมันไม่เอาไหน ปัญญาควายบ้าบอ ไม่มีวันร่วมหอลงโรง หยุดเพ้อฝัน นั่นละคร บอกกี่ทีเจอคนที่ดี ทิ้งฉันนี้อย่าอาวรณ์ เดินเตะฝุ่นอนาคตเลือนราง อยู่กันไปเรือรักต้องอับปาง เธอยอมลำบากพูดย้ำเสมอ แต่ฉันกลัวเธออดตาย * ฮือ.. รักกัน ไม่ได้หรอก ฉันดูแลเธอ ไม่ได้หรอก ให้กัดก้อนเกลือกิน หยุดแค่นี้พอ จงจากไปหาชีวิตที่สดใส.. ลาก่อน ||| ( 2 Times ) ลำพังเราสองคน ถ้าอดทนก็รอด เธอต่างหาก อ่อนแอไม่เอาไหน คิดอะไรบ้าบอ ได้แก้วแหวนเพชรเป็นร้อยพัน เธอมีค่ากว่าเงินทอง ต่อให้มันยากเย็นเพียงใด ฉันจะไม่ตัดรอน หลับตาลงวอนฟ้าดินนำทาง โปรดประคองเรือรักตลอดกาล ฉันยอมลำบากเพื่อเธอเสมอ ขอรักเธอจนตาย * ฮือ.. ทิ้งกัน ไม่ได้หรอก ฉันปล่อยมือเธอ ไม่ได้หรอก แม้กัดก้อนเกลือกิน ช่วยกันสร้างก่อ จงเชื่อฉันต้องมีวันที่สดใส.. ไปต่อ รักที่ให้กันมันกินไม่ได้ เธอจ๋าซื้อรถหนึ่งคัน ต้องใช้เงินไม่ใช่ความรัก ต้องการเพียงเธอ ไม่ต้องการเลยสิ่งใด แค่อยากมีเธอข้างร่างกาย เท่านั้น เดินเตะฝุ่นอนาคตเลือนราง อยู่กันไปเรือรักต้องอับปาง ฉันยอมลำบากเพื่อเธอเสมอ ขอรักเธอจนตาย * ฮือ.. รักกัน ไม่ได้หรอก ฉันดูแลเธอ ไม่ได้หรอก ให้กัดก้อนเกลือกิน หยุดแค่นี้พอ จงจากไปหาชีวิตที่สดใส.. ลาก่อน * ฮือ.. ทิ้งกัน ไม่ได้หรอก ฉันปล่อยมือเธอ ไม่ได้หรอก แม้กัดก้อนเกลือกิน ช่วยกันสร้างก่อ จงเชื่อฉันต้องมีวันที่สดใส.. ไปต่อ ฮือ.. รักกัน ไม่ได้หรอก ฮือ.. ทิ้งกัน ไม่ได้หรอก ฮือ.. รักกัน ไม่ได้หรอก อือ.. ทิ้งกัน ไม่ได้หรอก..
