
ตะวันลับฟ้า สายตาริบหรี่ หมดกันวันนี้พักผ่อนกายา เอ็นสังขาร หลับฝันในยามนิทรา บดปังดวงตา ด้วยดวงดาว ฟ้ายังมีมืดมิด ชีวิตย่อมมีมืดมน ใจคนย่อมแปรผันเป็นธรรมดา ตะวันสาดแสงเรียกแรงกลับคืน ให้ลุกขึ้นยืนก้าวเดินต่อไป จะเหนื่อยจะท้อทุกข์ทนเพียงใด อย่าหมดแรงใจและความศรัทธา * ย้ำเท้าก้าวเดินด้วยความมั่นใจ หากแม้นเส้นชัยไกลสุดสายตา บางเวลาผ่านมา ไม่อาจย้อนคืนให้แก้ไข ทำวันนี้ของเราให้ดีที่สุด คุ้มค่ามนุษย์ที่ได้เกิดมา ทุกอย่างที่ปรารถนา นั้นคงจะไม่ไกล ตะวันสาดแสงเรียกแรงกลับคืน ให้ลุกขึ้นยืนก้าวเดินต่อไป จะเหนื่อยจะท้อทุกข์ทนเพียงใด อย่าหมดแรงใจและความศรัทธา * ย้ำเท้าก้าวเดินด้วยความมั่นใจ หากแม้นเส้นชัยไกลสุดสายตา บางเวลาผ่านมา ไม่อาจย้อนคืนให้แก้ไข ทำวันนี้ของเราให้ดีที่สุด คุ้มค่ามนุษย์ที่ได้เกิดมา ทุกอย่างที่ปรารถนา นั้นคงจะไม่ไกล * ย้ำเท้าก้าวเดินด้วยความมั่นใจ หากแม้นเส้นชัยไกลสุดสายตา บางเวลาผ่านมา ไม่อาจย้อนคืนให้แก้ไข ทำวันนี้ของเราให้ดีที่สุด คุ้มค่ามนุษย์ที่ได้เกิดมา ทุกอย่างที่ปรารถนา นั้นคงจะไม่ไกล