ถิ่มคือหมูคือหมา - ปรีชา ปัดภัย

ฝืนเฮ็ดหยังถ้าเจ้าอยากไปอีหลี อ้ายกะพอส่ำนี้ล่ะ เว้าหยังกะเฮ็ดบ่ได้ มันบ่แปลกดอกหนาที่เจ้าสิมีไผ เข้ามาแทนที่กัน เบิ่ดความสำคัญกะสมควรแล้ว เจ้าบ่ผิดที่มื้อหนึ่งสิเซาฮัก เห็นอ้ายนั้นเป็นแค่โตอีหยังๆ กะส่าง เบิ่งออกอยู่ว่าฮักเฮา มันใกล้สิฮ้าง ใกล้สิฮ้าง จักมื้อหนึ่งกะคงสิจาง ไปคนละทางคือเก่า * สิถิ่ม อ้ายคือหมูคือหมา กะถิ่มโลดบ่โกรธเลย เจ้านั้นทนเพื่ออ้ายพอแล้ว พ้อคนใหม่ที่ดีกว่า แล้วเลือกเขา อ้ายเข้าใจ แม่นไผกะเฮ็ดคือเจ้านั่นล่ะ แห่นก้อนเกลือกินอยู่สุมื้อ จนสิเป็นซางเจ้าคงสิเบื่อ จั่งอ่วยหนีไปกินพิซซ่า ยอมรับสภาพ เลยนั่งเศร้าปานหมา สิจับอ้ายไปโผดไว้ไส กะไป.. โลดหล่า ฮักกะส่วนของฮัก เบิ่ดฮักแล้วกะถิ่มกันไป จบแบบใด๋กะได้อ้ายสิเจ็บ.. เองดอก เจ้าบ่ผิดที่มื้อหนึ่งสิเซาฮัก เห็นอ้ายนั้นเป็นแค่โตอีหยังๆ กะส่าง เบิ่งออกอยู่ว่าฮักเฮา มันใกล้สิฮ้าง ใกล้สิฮ้าง จักมื้อหนึ่งกะคงสิจาง ไปคนละทางคือเก่า.. โอ้ย.. * สิถิ่ม อ้ายคือหมูคือหมา กะถิ่มโลดบ่โกรธเลย เจ้านั้นทนเพื่ออ้ายพอแล้ว พ้อคนใหม่ที่ดีกว่า แล้วเลือกเขา อ้ายเข้าใจ แม่นไผกะเฮ็ดคือเจ้านั่นล่ะ แห่นก้อนเกลือกินอยู่สุมื้อ จนสิเป็นซางเจ้าคงสิเบื่อ จั่งอ่วยหนีไปกินพิซซ่า ยอมรับสภาพ เลยนั่งเศร้าปานหมา สิจับอ้ายไปโผดไว้ไส * สิถิ่ม อ้ายคือหมูคือหมา กะถิ่มโลดบ่โกรธเลย เจ้านั้นทนเพื่ออ้ายพอแล้ว พ้อคนใหม่ที่ดีกว่า แล้วเลือกเขา อ้ายเข้าใจ แม่นไผกะเฮ็ดคือเจ้านั่นล่ะ แห่นก้อนเกลือกินอยู่สุมื้อ จนสิเป็นซางเจ้าคงสิเบื่อ จั่งอ่วยหนีไปกินพิซซ่า ยอมรับสภาพ เลยนั่งเศร้าปานหมา สิจับอ้ายไปโผดไว้ไส กะไป.. โลดหล่า ยอมรับสภาพ เลยนั่งเศร้าปานหมา สิจับอ้ายไปโผดไว้ไส.. กะตามใจเจ้าโลดเด้อ