ถามเรื่องอื่นได้บ่

เจ็บจนกลั้นไห่ ได้ยินแม่ใหญ่ ข้างบ้านเอิ้นถาม ผู้สาวมึงบ่มาติหำ จักสิตอบคำถามเผิ่นว่าจั่งใด๋ ได้แต่ก้มหน้า บอกเผิ่นว่าเขาลางานบ่ได้ สิเว้าความจริงจั่งใด๋ ว่าเจ้าหนีไป นำผุใหม่แล้ว สัญญาฮักฮ่าง ถิ่มอ้ายกลางทางให้อย่างเดียวดาย ฟังคำเว้าว่าเจ้าเปิดหน่าย คนจั่งอ้ายมันบ่มีแวว บ่พอสิได้สิดี สู้มาหลายปี กะยังอยู่ห้องแถว เจ้าบ่อยากสู้นำอ้ายแล้ว กะเลยเปลี่ยนแนว ไปนำผู้ใหม่ * ถิ่มสัญญาฮัก สัญญาใจ เฮาไว้กลางทาง อ้ายเบิดแฮง.. สิหย่าง มันก้าวไปต่อบ่บ่ไหว ไปสองกลับหนึ่ง มันแม่นอิหลีคือเผิ่นเว้าไว้ ผู้หนึ่งหลอยไปมีใหม่ ผู้หนึ่งฮ้องไห่หอบใจเมือบ้าน เจ็บปานถึกค้อน ฟาดลงกะหง่อน ตอนเผิ่นเอิ้นใส่ ถามเรื่องอื่นได้บ่อแม่ใหญ่ ฮู้บ่หัวใจ ผมมันสบั้น สิฟัาวทำใจ ลืมให้ได้ สิกลับไปเฮ็ดงาน คิดซะว่าส่อยลูกส่อยหลาน ให้ลืมเขาคนนั้น ซะเด้อแม่ใหญ่ * ถิ่มสัญญาฮัก สัญญาใจ เฮาไว้กลางทาง อ้ายเบิดแฮง.. สิหย่าง มันก้าวไปต่อบ่บ่ไหว ไปสองกลับหนึ่ง มันแม่นอิหลีคือเผิ่นเว้าไว้ ผู้หนึ่งหลอยไปมีใหม่ ผู้หนึ่งฮ้องไห่หอบใจเมือบ้าน จ็บปานถึกค้อน ฟาดลงกะหง่อน ตอนเผิ่นเอิ้นใส่ ถามเรื่องอื่นได้บ่อแม่ใหญ่ ฮู้บ่หัวใจ ผมมันสบั้น สิฟัาวทำใจ ลืมให้ได้ สิกลับไปเฮ็ดงาน คิดซะว่าส่อยลูกส่อยหลาน ให้ลืมเขาคนนั้นซะเด้อแม่ใหญ่ สิฟัาวทำใจ ลืมให้ได้ สิกลับไปเฮ็ดงาน คิดซะว่าส่อยลูกส่อยหลาน ให้ลืมเขาคนนั้น.. ซะเด้อ แม่ใหญ่