//
ทำดีกับเธอเท่าไร เธอไม่เคยหันมาเหลียวแล ไม่เคยที่จะแยแส ไม่เคยที่จะสนใจ ไม่เคยที่จะสงสาร ไม่เคยที่จะเห็นใจ ก็เรามันเป็นตัวร้าย ที่ไม่มีใครเขาอยากจำ * ก็รู้.. ว่าคงสู้เขาไม่ไหว สุดท้ายก็พ่ายแพ้อยู่ดี.. ดังทศกัณฐ์ ที่แพ้พระรามทุกที ให้ดีแค่ไหนก็ไม่ได้ใจสีดา * ถึงกูจะร้าย กูก็รักไม่น้อยกว่าเขา แล้วเหตุ.. ใดเล่า จึงเป็นตัวเราที่แพ้เสมอ.. ทุกๆ อย่างทุกการกระทำเพียงหวังให้เธอ หันมาเจอะเจอ หันมาจ้องมองและลองสนใจ และตอนสุดท้ายกูคงต้องตายในตอนจบ ไม่มีใครคบไม่มีใครเห็นไม่มีใครสนใจ ถึงกูจะร้ายแต่ก็รักเธอจนสุดหัวใจ อยากให้.. รู้ไว้.. ถึงฉันจะร้ายแต่ก็รักเธอ สุดท้ายก็เป็นอย่างนี้ สักกี่ที ก็แพ้เรื่อยมา สุดท้าย ต้องจมอยู่กับน้ำตา ความเฉยชาและความเสียใจ * ก็รู้.. ว่าคงสู้เขาไม่ไหว สุดท้ายก็พ่ายแพ้อยู่ดี.. ดังทศกัณฐ์ ที่แพ้พระรามทุกที ให้ดีแค่ไหนก็ไม่ได้ใจสีดา * ถึงกูจะร้าย กูก็รักไม่น้อยกว่าเขา แล้วเหตุ.. ใดเล่า จึงเป็นตัวเราที่แพ้เสมอ.. ทุกๆ อย่างทุกการกระทำเพียงหวังให้เธอ หันมาเจอะเจอ หันมาจ้องมองและลองสนใจ และตอนสุดท้ายกูคงต้องตายในตอนจบ ไม่มีใครคบไม่มีใครเห็นไม่มีใครสนใจ ถึงกูจะร้ายแต่ก็รักเธอจนสุดหัวใจ อยากให้.. รู้ไว้.. ถึงฉันจะร้ายแต่ก็รักเธอ เกิดมาชาติใด ขอเพียงสักครั้งได้คู่กับเธอ ได้ไหมเล่าเออ ให้เธอหันมาสนใจ