C|Bm|AmD|G
ภาษาDอ้ายตะต่อนยอนAm
สำเนียงละอ่อนDเวียงพิงค์G
อู้จ๋าภาษากำเมืองAm
เติบใหญ่จากแม่.D. น้ำปิงG
บ้านอ้ายมีดอยสูงC มีนกยุงมาเดินดินG
อยากจะหื้อน้องหญิงAm
มาเยือนถิ่นDแดนล้านนาG
อาจจะอู้.D. บ่เข้าใจ Am
เพราะภาษาไทยDอ้ายบ่คล่องG
แค่อยากจะชมว่าอีน้องAm
นี่น่าฮักDแต้ ๆ หนาG
เธอเป็นคนทตี้ไหนC
หรือมาเชียงใหม่Dเป็นครั้งคราG
เธอนั่งรถไฟมาAmจอดชานชาลาDหนใด G
* น้องงามสง่าDเป็นศรีAm
ดั่งนางเทพีมDากลางไพรG
น้องมาจากเมืองศิวิไลซ์Am
เอาความสดใสมDาหนักหนาG
จะขอเก็บเอาไว้ C
ซ่อนในหัวใจคDนล้านนาG
หากได้มาอีกคราAm
ก็ขอหื้อมาDเชียงใหม่G
หื้อน้องฝากตัวDไว้แม่กำปองAm
แล้วลองฝากใจตี้Dอ้ายนี้ G
สิ่งเดียวตี้อ้ายนั้นมี Am
คือความหวังดีแDละห่วงใย G
อาจจะมาอีกคราC
หรือปีหน้าDหรือปีไหนG
หื้อน้องหู้เอาไว้ Am
อ้ายจะสอนDอู้กำเมืองG
AmD|G|AmDG
CD|G|AmD|G
* น้องงามสง่าDเป็นศรีAm
ดั่งนางเทพีมDากลางไพรG
น้องมาจากเมืองศิวิไลซ์Am
เอาความสดใสมDาหนักหนาG
จะขอเก็บเอาไว้ C
ซ่อนในหัวใจคDนล้านนาG
หากได้มาอีกคราAm
ก็ขอหื้อมาDเชียงใหม่G
หื้อน้องฝากตัวDไว้แม่กำปองAm
แล้วลองฝากใจตี้Dอ้ายนี้ G
สิ่งเดียวตี้อ้ายนั้นมี Am
คือความหวังดีแDละห่วงใย G
อาจจะมาอีกคราC
หรือปีหน้าDหรือปีไหนG
หื้อน้องหู้เอาไว้ Am
อ้ายจะสอนDอู้กำเมืองG
อาจจะมาอีกคราC
หรือปีหน้าDหรือปีไหนG
หื้อน้องหู้เอาไว้ Am
อ้ายจะสอนDอู้กำเมืองG
AmD|G|D|G
