F#m|D|E|F#m
ด้วยวัยเดียงสาA
พบพาEความรักสดใส F#m
เพราะความไว้ใจ D
เธอจึงEพลีกายแลกรักA
ให้ได้ทั้งเพF#m ผิดหวัง เธอไม่รู้จักBm
ก็เพราะความรักE
เขาบอกว่า มันสวยงามA E
คืนวันผ่านไป Aส่วนลึกในใจ E
ของชายคนF#mนั้น
ที่เขาต้องการD คือความใคร่E
หาใช่ความรักA
รับผิดชอบD เป็นพันพรือE
ไม่เคยรู้จักF#m ถึงวันแตกหักBm
เมื่อเธอบอกE ว่าเมนไม่มาA
เด็กน้อยD เติบโตอยู่Eในท้องเธอF#m
ด้วยความเผลอDเรอ
อีกทั้งEยังไม่เดียงสาA
ส่วนเขาห่างเหินF#m
เปลี่ยนไปไม่ยอมพบหน้าBm
ไม่มาหาE ไม่โทรมา
ไม่ยอมรับสายA E
F#m|D|E|F#m
D|E|F#m|F#m
เด็กน้อยD ไม่ทันEเห็นโลกสดใส F#m
เธอตัดสินใจ D ทำแท้งEด้วยความจำเป็นA
ฆ่าคนๆ หนึ่งF#m ที่พ่อมันไม่อยากเห็นBm
เป็นกรรมหรือเวรE ที่สร้างไว้แต่ชาติใดมาA E
ดวงตาคู่ใส Aยังมีริ้วรอยE หมองหม่นF#m
เวลาผ่านพ้นD เธอยังไม่ลืมE เรื่องราววันเก่าA
จากรักสดใสF#m ต้องกลายF#มาเป็นความเศร้าBm
ตราบาปวันเก่าE ยังคอยตาม หลอนใจ A
F#m|D|E|F#m
สายไปหม้ายBm จะมีใครE อภัยให้เธอA..
