
จะเล่าขาน ตำนานดอยเต่า มีเรื่องเล่าจากผู้เฒ่าผ่านมา 2507 กลางเดือนตุลา หนีน้ำขึ้นมา.. จากบ้านเกิดริมน้ำปิง ต่างแยกย้ายกันไปตามชะตา บ้านมืดกา ไปดอยเต่า ลี้ ลำพูน นาแก่งหนองอีปุ่ม บ้านแอ่น ท่าเดื่อ ไปทรายมูล ท่าครั่งหนองบัวคำ ท่าครั่งสูญ งิ้วเฒ่า ตีนดอย บ้านชั่ง จมหาย ครอบครัวแตกแยก พี่น้องหนีหาย ต่างหนีตาย น้ำท่วมสวนไร่นา บ้านเกิดเมืองนอน ต้องหนีตายขึ้นมา อาศัยป่าแพะ เป็นคนหลังดอย แปลง 2 ถึงวังหม้อ ตั้งหลักปักฐาน เปิดตำนานซอลูกน้ำท่วมดอยเต่า สะล้อกับซึงขับขานจ้อยซอลำเนา ไว้คอยบอกเล่า.. ให้ลูกหลานได้เล่าเรียน 2507 ก็กลางเดือนตุลา ต่างแยกย้ายกันไปตามชะตา หนีน้ำขึ้นมา จากบ้านเกิดริมน้ำปิง มืดกา เด่นคา ไปดอยเต่าลี้ลำพูน นาแก่งหนองอีปุ่ม บ้านแอ่น ท่าเดื่อไปทรายมูล หนองบัวคำ ท่าครั่งก็สูญ งิ้วเฒ่า ตีนดอย บ้านชั่ง จมหาย เรื่องราวดอยเต่า เมื่อครั้งในอดีต ฉันนำมาขีด เขียนไว้เป็นตำนาน ภูมิปัญญาไทย เรื่องแม่อุ้ยสอนหลาน ขอปิดตำนาน.. อารยธรรมใต้น้ำปิง