//
||| ( 4 Times ) คำอ้างกล่าวจากความว่างเปล่า ฉุดเราให้หลงอยู่กับมายา เมื่อเธอเข้ามา ความมืดมิดเกสรยาพิษ กลืนทุกชีวิตที่เผลอยืนย่ำ กับกาลเวลา * แสงไฟดวงนั้น นำพาเธอมาเจอฉัน ค่ำคืนเหล่านั้น คือของขวัญจากฟ้าไกล งดงามกาลนั้น พลันจากฉันไป คืนสวยงามความฝันแสนไกล ถูกกลืนหายไปสู่หลุมดำ ** จองจำ ในวันที่เจ้าจำจากลาไกล ให้หัวใจของใครนั้นต้องบอบช้ำ มันไม่มีเหลือแม้แต่เปลวไฟ จะพาฉันหนีไปจากการ จองจำ จะนำพาชีวิตไปเส้นทางใด เมื่อยิ่งเดินยิ่งไกลออกจากความหวัง ไม่เคยเลือนละที่รอคอย ชีวิตนั้นเลื่อนลอย (สู่การจองจำ) คำพูดหลอกในคืนพร่ำบอก มันสาดกระเซ็นใส่สู่แววตาที่ มองข้ามไป ความปวดร้าวเข้ามาสู่ฉัน กระหน่ำโรมรันผู้เผลอยืนยันกับ ความไว้ใจ ( ซ้ำ * , ** ) จะต้องโดนจองจำ อีกนานแค่ไหน ใจสลายทุกทีที่เธอเข้ามาหา ใจดวงนี้ยังรอคอย ใจดวงน้อยยังวอน ให้เธอมองมาเข้าสู่ดวงตา ผู้ถูกจองจำด้วยกาลเวลาแห่งโชคชะตา จองจำ ในวันที่เจ้าจำจากลาไกล ให้หัวใจของใครนั้นต้องบอบช้ำ มันไม่มีเหลือแม้แต่เปลวไฟ จะพาฉันหนีไปจากการ จองจำ จะนำพาชีวิตไปเส้นทางใด เมื่อยิ่งเดินยิ่งไกลออกจากความหวัง ไม่เคยเลือนละที่รอคอย ชีวิตนั้นเลื่อนลอย แต่เธอจงจำ ในวันที่ฉันข้ามผ่านมันไป ลืมแล้วหัวใจที่ต้องบอบช้ำ ไม่ต้องการแล้วแม้แต่เปลวไฟ ที่จะพาฉันหนีไปจากการจองจำ ไม่รู้ว่าชีวิตต้องไปทางใด ไม่สนว่าที่ใดยังมีความหวัง จะยอมเลือนละที่จะรอคอย และฉันจะล่องลอยจากการจองจำ ( 4 Times ) ปลดปล่อยฉันให้คลายจากการจองจำ
