F|G|Am|Am( 2 Times )
เธอAmเคยร้องให้ตรงนี้ Cแต่ฉันไม่เคยฟัง
เอาFแต่พูด เอาแต่พัง ทำลายGทุกความฝัน
มือAmที่เคยจับกันไว้ Cพันธนาการ
สุดท้ายFเธอไม่ไหว หนีหายGไป
ตอนนั้นAmไม่เคยเข้าใจ A#
ว่าน้ำAmตาเธอมันไหลA#
วันนี้เAmพิ่งรู้ A#ตอนที่ไGม่มีเธอ
* ฉันเหมือนคนFจมน้ำG
หายใจไม่ออกAm ตะเกียกตะกายเท่าไร
ยิ่งจมFเธอคืออากาศG
ที่ฉันเคยหายAmใจทิ้งไป
สายเกินจะแก้ไFข ฉันมันคนโง่เGกินใคร
ต้องทนAmทรมานอยู่ตรงนี้ลำพัง
กับความFผิดพลั้งGของฉันAmเอง
ทุกAmครั้งที่เคยทำร้าย
มันย้อนกลับมาทำลายหัวใจฉัน
ภาพCเธอเดินไปจากกัน
ยังคงวนเวียนในหัวใจ
คิดFเองว่าใจเข้มแข็ง
ไม่มีเธอฉันคงไม่เป็นไร
เพราGะไม่เคยจะรู้ว่า
wขาดอากาศหายใจจะตาย
ขอโทษFก็คงไม่พอ แค่ขอGให้เธอรู้ไว้
* ฉันเหมือนคนFจมน้ำG
หายใจไม่ออกAm ตะเกียกตะกายเท่าไร
ยิ่งจมFเธอคืออากาศG
ที่ฉันเคยหายAmใจทิ้งไป
สายเกินจะแก้ไFข ฉันมันคนโง่เGกินใคร
ต้องทนAmทรมานอยู่ตรงนี้ลำพัง
กับความFผิดพลั้งGของฉันAmเอง
Am( 4 Times )
ช่วยบอกAmที ว่าฉันFยังมีสิทธิ์ไหม
จะกCอดเธอด้วยหัวใจ จะคืนให้เธอทุกสิ่ง
จะไAmม่ทำร้าย จะไFม่รุนแรงเหมือนเก่า
ให้Cทำอะไรก็ได้ ขอGแค่เธอกลับมา..
* ฉันเหมือนคนFจมน้ำG
หายใจไม่ออกAm ตะเกียกตะกายเท่าไร
ยิ่งจมFเธอคืออากาศG
ที่ฉันเคยหายAmใจทิ้งไป
สายเกินจะแก้ไFข ฉันมันคนโง่เGกินใคร
ต้องทนAmทรมานอยู่ตรงนี้ลำพัง
กับความFผิดพลั้งG
* ฉันเหมือนคนFจมน้ำG
หายใจไม่ออกAm ตะเกียกตะกายเท่าไร
ยิ่งจมFเธอคืออากาศG
ที่ฉันเคยหายAmใจทิ้งไป
สายเกินจะแก้ไFข ฉันมันคนโง่เGกินใคร
ต้องทนAmทรมานอยู่ตรงนี้ลำพัง
กับความFผิดพลั้งGของฉันเอง
FG|Am|Am|FG
กับความAmผิดพลั้งGของฉันเองAm
