กาลเวลาผลักฉันและเธอให้มารักกัน เมื่อก่อนนั้น ดั่งความฝัน ที่จะมีเพียงเราสองคนตลอดไป แต่วันเวลา เหล่านั้นก็พาเธอคืนไป ปล่อยให้ฉัน ถูกทิ้งไว้ กับภาพฝันและวันที่สวยงาม * ฉันอยู่ตรงนี้.. อ้อนวอนเรียกร้อง เธอคืนกลับมา แต่ตะโกนออกไปยิ่งไร้ค่า เมื่อเธอพร้อมจะจากลาจากไปตอนนี้ ** กอด.. สุด.. ท้าย.. แม้ว่าใจจะยังรัก มากเท่าไหร่ ก็ต้องยอมปล่อยมือนั้นไปจากตรงนี้ กอด.. เพื่อ.. ลา.. ทั้งน้ำตาที่ยังไหลและข้างใน เจ็บเพียงใดต้องยอมรับความเป็นจริงสักที นาฬิกาที่หมุนไม่เคยย้อนวันคืนมา ความสุขนั้น ปลุกให้ฉัน ได้รับรู้ว่าเธอจากไปแล้ว ( ซ้ำ * , ** ) ขอบคุณเธอทุกความทรงจำ ที่ดี แม้ต่อจากนี้ไม่มีแล้ว ข้างเธอไม่ใช่ฉัน แต่เป็นใครคนนั้น ( ซ้ำ ** ) เจ็บเพียงใดต้องยอมรับความเป็นจริง เจ็บแค่ไหนต้องทนยอมรับให้ได้ เจ็บอีกสักเท่าไหร่ ก็ยอมเพื่อเธอคนนี้