จนได้มีมื้อนี้เนาะเฮา

คนกะบักหลายเพิ่นกะซุกเจ้าใส่ บักคนผู้ฮ้ายคนนี้ กว่าสิมาได้ฮู้จัก น้องคนดี ใช้ชีวิตมาจนเคิ่งจังพ้อกัน กว่าสิม้มในแต่ละวัน ร้อยพันปัญหา เจ้าถืกส่งมาเป็นผู้ฮ่วมชะตากรรม เมื่อยกะอดเอา เฮาบ่ได้เพ้อฝัน มื้อนั้น มันต้องคงต้องแม่น ขอบคุณที่ให้อ้ายเป็นแฟน ขอบใจที่ให้อ้ายเข้ามา ว่าที่ลูกเขยที่บ่เป็นตา ต้องพาลูกสาว ของเพิ่นได้ดี * รับปากพ่อกับแม่เจ้าไว้ ว่าอ้ายสิเอาเงินล้านไปแต่ง เว้าใหญ่ใส่เพิ่น ย้อนอยากได้คำแพง มาเป็นแฮงใจให้ มื้อนี้พาเจ้าพ้นความทุกข์ยากปากหมอง แก้วแหวนเงินทองเฮาก็พอมีใช้ เฮือนน้อยๆ พอได้นอนเคียงกาย มื้อนี้เจ้า พาอ้ายเฮ็ดได้แล้วเด้อหล่า อีแม่ยิ้มได้ล่ะเนาะ อีพ่อบ่ต้องอ้ายไผ เคยเว้าไว้จังได๋สิลุยซ่อยกัน เมื่อยกะอดเอา เฮาบ่ได้เพ้อฝัน มื้อนั้น.. มันต้องคงต้องแม่น ของเฮาละน้อ.. ขอบคุณที่ให้อ้ายเป็นแฟน ขอบใจที่ให้อ้ายเข้ามา ว่าที่ลูกเขยที่มันบ่เป็นตา ต้องพาลูกสาว ของเพิ่นได้ดี * รับปากพ่อกับแม่เจ้าไว้ ว่าอ้ายสิเอาเงินล้านไปแต่ง เว้าใหญ่ใส่เพิ่น ย้อนอยากได้คำแพง มาเป็นแฮงใจให้ มื้อนี้พาเจ้าพ้นความทุกข์ยากปากหมอง แก้วแหวนเงินทองเฮาก็พอมีใช้ เฮือนน้อยๆ พอได้นอนเคียงกาย มื้อนี้เจ้าพาอ้าย เฮ็ดได้แล้วเด้อ * สิรับปากพ่อกับแม่เจ้าไว้ มื้อนี่อ้ายเอาเงินล้านมาแต่ง ที่เคยเว้าใหญ่ใส่เพิ่น ย้อนอยากได้คำแพง มาเป็นแฮงใจให้ มื้อนี้พาเจ้าพ้นความทุกข์ยากปากหมอง แก้วแหวนเงินทองเฮาก็พอมีใช้ เฮือนน้อยๆ พอได้นอนเคียงกาย มื้อนี้เจ้าพาอ้าย เฮ็ดได้แล้วเด้อหล่า คั่นสูฮักกันกะไปซ่อยกันหา คำพ่อแม่เพิ่นว่า ขอบคุณเด้อหล่า สู้จนมีมื้อนี้อีหลีหนอเฮา..