งาม (ງາມ) - ก้อง ห้วยไร่

งาม.. เจ้างาม.. เจ้างาม.. * เจ้างาม เจ้างาม หลายกว่านางไอ่ของผาแดง ออร่าเจ้าเฉิดไฉไล ตะเว็นยามออกแสง ข้าน้อยก็ได้แต่จอบแนม สะออนเจ้าหลายแม่แก้มแง ก้อนคำเจ้าเป็นผู้ใด๋ หรือว่าเจ้าเป็นลูกไผ อ้ายบอกฮักได้บ่หล่าคำแพง ได้บ่หล่าคำแพง.. เจ้างามโพดโพ บักโม บักแตง เจ้างามแต่เซ้า ไปจนฮอดแลง เจ้างามทั้งตอนนอนหงายและนอนตะแคง เจ้างามจนอ้ายนั้นโคตรอยากสิมีแฮง เจ้างาม เจ้างาม ฮักเจ้าบ่มีเปลี่ยนแปลง อ้ายฮักเจ้าแฮง อ้ายฮักเจ้าหลาย อ้ายมองกี่ทียิ่งน่าฮัก ยิ่งมองกี่ทียิ่งน่านัก ตัวอ้ายใจดีไม่น่านัก ใจมีดวงเดียวไม่มากมาย ทักแล้วเขินอาย มองหน้าสักพักแล้วละลาย งามเกินคมคาย มันจวนจะงามจนอ้ายอาย * เจ้างาม เจ้างาม หลายกว่านางไอ่ของผาแดง ออร่าเจ้าเฉิดไฉไล ตะเว็นยามออกแสง ข้าน้อยก็ได้แต่จอบแนม สะออนเจ้าหลายแม่แก้มแง ก้อนคำเจ้าเป็นผู้ใด๋ หรือว่าเจ้าเป็นลูกไผ อ้ายบอกฮักได้บ่หล่าคำแพง ขั่นได้เจ้าเป็นแฟนอ้ายคือสินอนตายตาหลับ เป็นโจรกลับใจที่ไปยอมให้ตำรวจจับ อ้ายก่บ่ได้มียศถาบรรดาศักดิ์ อ้ายบ่ได้เป็นตำรวจ นายก และอ้ายบ่ได้เป็นปลัด ปลัด.. อ้ายนี้อยากสิบอก วันนั้นอ้ายอยากตอบเธอ แต่ลองมาคิดอีกที มาฮอดมื้อนี้อ้ายนั้นอยากกอดเธอ ซืนเมื่อได้เจอ มื้อนั้นอ้ายน่าจะขอเบอร์ เธอทำให้ละเมอ และคิดฮอดเธอทุกคืนวัน สิ่งที่ปากเจ้าแดง จั่งคือว่าปานว่าดอกสะแบงบาน แก้มน้องนั้นแดงใจวาย อ้ายเกือบไหลตายนะแม่ผู้ตาหวาน ขาวพอปานกล้วยปลอก งามหลายกว่าดอกหัวลิ่มหนองหาร ลุ่มรัก หลงใหล จกโคกเป็นงู อยากให้แม่เจ้าเอิ้นลูกว่าหลาน เจ้างามโพดโพ บักโม บักแตง เจ้างามแต่เซ้า ไปจนฮอดแลง เจ้างามทั้งตอนนอนหงายและนอนตะแคง เจ้างามจนอ้ายนั้นโคตรอยากสิมีแฮง เจ้างาม เจ้างาม ฮักเจ้าบ่มีเปลี่ยนแปลง * เจ้างาม เจ้างาม หลายกว่านางไอ่ของผาแดง ออร่าเจ้าเฉิดไฉไล ตะเว็นยามออกแสง ข้าน้อยก็ได้แต่จอบแนม สะออนเจ้าหลายแม่แก้มแง ก้อนคำเจ้าเป็นผู้ใด๋ หรือว่าเจ้าเป็นลูกไผ อ้ายบอกฮักได้บ่หล่าคำแพง * เจ้างาม เจ้างาม หลายกว่านางไอ่ของผาแดง ออร่าเจ้าเฉิดไฉไล ตะเว็นยามออกแสง ข้าน้อยก็ได้แต่จอบแนม สะออนเจ้าหลายแม่แก้มแง ก้อนคำเจ้าเป็นผู้ใด๋ หรือว่าเจ้าเป็นลูกไผ อ้ายบอกฮักได้บ่หล่าคำแพง