
นานเนิ่นนานแค่ไหน ที่คำว่ารักไม่ได้ทำงาน จนเกือบลืมไปเหมือนกัน ว่าการคิดถึงใครมันเป็นอย่างไร มีแต่ความอ้างว้าง ที่เดินร่วมทางกันมาแสนไกล อยากมีคนคอยเข้าใจ แต่ไม่เคยมีจนเลิกมองหา แต่แล้วก็มีวันนี้ วันที่ชีวิตมีเธอเข้ามา หรือเธอเป็นคนที่ฟ้า กำหนดลงมาให้เป็นคนนั้น * คนที่จะบอกว่ารัก และพูดว่ารักตลอดไป คนที่จะไม่ไปไหน จะดีจะร้าย จะไม่ทิ้งกัน คนที่จะอยู่ตรงนี้ และมีชีวิตเพื่อกันทุกวัน คนที่จะดูแลกัน จากวันนี้ถึงวันสุดท้าย คือเธอใช่ไหม คือเธอใช่ไหม เอ๋ย นรแก้ว แก้วนอ เอ๋ย นอแก้ว แก้วขัน เอย.. ฮ่ะเออเอิงเอย.. พลือไดประนม ถวายบังกุมตีวดา ตังจ๊อด อตึดสถาน บนบานด้วยมาลัยนี้ว่า หากแม้นว่าเป็นบิดา ให้มาลัยคล้องงาทั้งสองเอย เอ๋ย นรแก้ว แก้วนอ เอ๋ย นอแก้ว แก้วขัน เอย.. ฮ่ะเออเอิงเอย.. ก็เพราะว่าในวันนี้ วันที่ชีวิตมีเธอเข้ามา เธอคงเป็นคนที่ฟ้า กำหนดลงมา ให้เป็นคนนั้น * คนที่จะบอกว่ารัก และพูดว่ารักตลอดไป คนที่จะไม่ไปไหน จะดีจะร้าย จะไม่ทิ้งกัน คนที่จะอยู่ตรงนี้ และมีชีวิตเพื่อกันทุกวัน คนที่จะดูแลกัน จากวันนี้ถึงวันสุดท้าย * คนที่จะบอกว่ารัก และพูดว่ารักตลอดไป คนที่จะไม่ไปไหน จะดีจะร้าย จะไม่ทิ้งกัน คนที่จะอยู่ตรงนี้ และมีชีวิตเพื่อกันทุกวัน คนที่จะดูแลกัน จากวันนี้ถึงวันสุดท้าย พ่อได้ยินไหม.. เอา สลัน เนียง เต