//
* เมื่อไหร่ที่ความเหงาจะปล่อยฉันไป ปลุกให้หัวใจ มันอบอุ่นขึ้นมา รอคอยเพียงความเหงาเอ่ยคำร่ำลา เปิดโอกาสให้ได้พบ.. เจอ กับใครคนนั้นที่รออยู่ ฟ้าสีเทาค่ำคืนเหน็บหนาว ดาวยังดูหม่นหมอง มองออกไป เหลือแค่เพียงแสงจากดวงไฟ คนที่ยังเคลื่อนไหว มีแต่ฉัน กี่ความฝัน.. ผันผ่าน ปลุกฉันด้วยความอ้างว้าง ซ้ำซ้ำทุกวัน ลืมตากับความหวัง จะมีใครบ้างไหม ที่เข้ามา นานแค่ไหนต้องถอนหายใจ คนเดียวอยู่บ่อยครั้ง นานแค่ไหนที่ข้างตัวฉัน คือความว่างเปล่า นานแค่ไหนไม่มีแม้ใคร ให้คุยเวลาเหงา นานแค่ไหนแล้ว ที่เดียวดาย ( ซ้ำ * ) เห็นฉันทักทายพูดคุยกับใครใคร อยู่ท่ามกลางรอยยิ้ม คนมากมาย เห็นฉันเหมือนคนที่ดูไม่เป็นไร เหมือนจะมีหมดแล้ว ที่ต้องการ แต่ใครจะรู้ฉันถอนหายใจ คนเดียวอยู่บ่อยครั้ง ใครจะรู้ที่ข้างกายฉัน คือความว่างเปล่า ใครจะรู้ว่าไม่มีแม้คน ให้คุยเวลาเหงา ใครเลยจะรู้ ว่าเดียวดาย ( ซ้ำ * ) ( ซ้ำ * )
