
บนฟ้ามีดาวล้านดวง แต่ไม่โชติช่วงไปกว่าดวงจันทรา บนดินมีแสนราชา แต่ไม่เด่นไป กว่าพ่อภูมิพล พ่อคือราชาเหนือราชันย์ พ่อคือดวงจันทร์ทอแสงนวลใหญ่ พ่อคือความรัก ร่วงรุ้งฟุ้งไป ชุบชูจิตใจของประชาชน * เจ็ดสิบปี.. แห่งการครองราชย์ พ่อย่างพระบาตร เยือนทุกแห่งหน ไทยทั้งประเทศ ข้ามเขตความจน พ่อบุกฝ่าจน พออยู่พอกิน ไทยทั้งประเทศ ข้ามเขตความจน พ่อบุกฝ่าจน พออยู่พอกิน ( ซ้ำ * ) ยี่สิบหกตุลา คืนวันฟ้าเปิด พ่อผู้ประเสริฐ คืนสู่สวรรค์ ** ทวยไทยถ้วนหน้า น้ำตานองอนันต์ ส่งพ่อสู่ชั้น ดุสิตาลัย ( ซ้ำ ** , ** )