//
Mata Anata no Koto Kangaeteta นอกหน้าต่าง ก็เหมือนอย่างเก่า ยังเผลอเฝ้ามองอย่างนั้น หากว่าฉันไม่คิดจะเปลี่ยนแปลง คงไม่รู้คืนวัน วันต่อไป รักเก่าๆ ไม่ลบไม่เลือน ภาพรักวนเวียนกับใจ ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่าควรตัดใจ ก่อนที่คนอย่างฉันจะทำอะไร ปล่อยไป ต้องปล่อยไป ในสักวัน ฉันคงลืมได้เอง ถ้าเราชอบใครสักคน รักเขาล้นใจจิตใจ เวลาจะเดินเร็วเกินไปในความรู้สึก แค่เพียงนึกเพราะอยากเจอ ไม่รู้เธอไปอยู่ไหน คล้ายๆ ดวงตะวันจะลับลาจากขอบฟ้า แค่เพียงลมแผ่วเบา เพียงถอดใจ ก็เหมือนเธอยิ่งไกลห่าง ช่างเปราะบางอย่างใคร เคยบอกไว้ อ่อนไหวเกินไปอย่างนี้ อัดอั้นเหลือเกินบอกใคร เจ็บปวดยากเกินเข้าใจ จะมีไหมสักคนเข้าใจ Mata Anata no Koto Kangaeteta ไม่ว่าใคร สุดท้ายคงยอม ต้องแพ้และเป็นอย่างฉัน สิ่งที่ฉันนั้นคิดจะเปลี่ยนแปลง บอกตัวเองต้องทำได้สักวัน ฉันจะลืม ลืมรักเก่าๆ ให้ลบมันไปจากใจ ความรู้สึกความรักที่มีต่อเธอ ปล่อยมันอยู่ในฝัน ให้มันหลุดลอย ปล่อยไป ต้องปล่อยไป ลองให้ใจ หาตัวเองให้เจอ ช่างโหดร้ายเมื่อเงาเฝ้าแกล้งคืบคลานเข้ามา อย่างช้าๆ ท้องฟ้า นั้นก็เริ่มหม่นมัว กลัวอดกลั้นไม่ไหว ให้น้ำตารินออกมา แค่เพียงเบาบาง อยากให้ในวันนึง ภาพเธอจางจากฉันได้มั้ย จะไม่คิด คิดถึงอีกต่อไป ใจคงพอในตอนนี้ แม้ไม่อาจ ลืมได้สักที ก็หวังเพียงปาฏิหาริย์ อธิษฐานทั้งรู้อยู่แก่ใจ ไม่มีวันไม่รักเลยสักที ฉันไม่เคย ไม่รักสักที ไม่รู้ควรทำอย่างไร Mata Anata no Koto Kangaeteta นอกหน้าต่าง ก็เหมือนอย่างเก่า ยังเผลอเฝ้ามองอย่างนั้น หากว่าฉันไม่คิดจะเปลี่ยนแปลง คงไม่รู้คืนวัน วันต่อไป รักเก่าๆ ไม่ลบไม่เลือน ความรักวนเวียนกับใจ ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่าควรตัดใจ แทนที่คนอย่างฉันจะดึงเธอไว้ ปล่อยไป ต้องปล่อยไป ในสักวัน ฉันคงลืมได้เอง
