ได้ยินหมอลำ ครวญคร่ำตามสายลมมา สุดแสนเหว่ว้า เมื่อมาพักอยู่เมืองไกล มองสองข้างทาง ตึกสูงบังฟ้าบังใจ อกเอ๋ยอกคนบ้านไพร น้ำตาหลั่งไหลไกลบ้าน เพราะความจน จึงทำให้คนไกลถิ่น นกน้อยโบยบิน หากินไกลถิ่นเรือนชาน แว่วยินเสียงพิณ เสียงแคนแล่นลำขับขาน ทำนองของเพลงพื้นบ้าน แว่วหวานสะท้านฤดี ภาพพ่อแก่ ๆ ภาพแม่ชราตามวัย ผุดขึ้นมายามใด น้ำตาร่วงไหลทุกที ลมเอ๋ยลม พัดห่มความรักความดี กลับบ้านไปบอกท่านที ลูกนี้สุดแสนห่วงใย ลูกอยู่เมืองกรุง จะมุ่งทำงานให้หนัก พ่อแม่เป็นหลัก ความรักเป็นกำลังใจ สังคมวัตถุ รุกรานลูกนั้นหวั่นไหว ถึงจะอย่างไร หัวใจยังรักบ้านเรา ลูกอยู่เมืองกรุง จะมุ่งทำงานให้หนัก พ่อแม่เป็นหลัก ความรักเป็นกำลังใจ สังคมวัตถุ รุกรานลูกนั้นหวั่นไหว ถึงจะอย่างไร หัวใจยังรักบ้านเรา สิเป็นจั่งได๋ หัวใจยังรักบ้านเรา