
คืนนี้มันเหงาจัง ฉันนั่งอยู่คนเดียว สายลมมันเหงาจริงเชียว นั่งคนเดียวไม่มีใคร คิดถึงแต่พ่อแม่ คิดถึงสุดหัวใจ คิดถึงจนทนไม่ไหว เจ็บหัวใจจังแม่เห้อ เวลาท้อพอได้ยินเสียง ยิ่งทำให้คิดถึง หลับตาลงยังคงนึกถึง ที่เราอยู่ด้วยกัน มันหายเหนื่อยก็จริง แต่ยิ่งคิดถึงสุดหัวใจ.. * ป่านนี้.. แม่ทำอะไร กินข้าวแล้วหม้าย อาบน้ำหรือยัง ลมพัดพร้าว คืนเหงาที่มีแสงจันทร์ กอดแม่แทนฉันทีได้หม้าย หอมแกงไตปลา แกงคั่วที่เคยได้กิน แค่เพียงได้กลิ่นก็คิดถึงไม่หาย รอหน่อยนะ.. ไม่นานอิหลบปักษ์ใต้ จะไปกอดกระซิบข้างใจ คิดถึงจังหู้.. นั่งรอ รอเวลา หวังว่าจะมีวันว่าง จะลงไปหาแม่บ้าง นั่งรถรางไปหาแม่ แม่รอลูกไม่นาน จะกลับบ้านไปหาแม่ จะไปกอดไปหอมให้แล ให้คนแค่ๆ ได้อิจฉาเลย เวลาท้อพอได้ยินเสียง ยิ่งทำให้คิดถึง หลับตาลงยังคงนึกถึง ที่เราอยู่ด้วยกัน มันหายเหนื่อยก็จริง แต่ยิ่งคิดถึงสุดหัวใจ.. * ป่านนี้.. แม่ทำอะไร กินข้าวแล้วหม้าย อาบน้ำหรือยัง ลมพัดพร้าว คืนเหงาที่มีแสงจันทร์ กอดแม่แทนฉันทีได้หม้าย หอมแกงไตปลา แกงคั่วที่เคยได้กิน แค่เพียงได้กลิ่นก็คิดถึงไม่หาย รอหน่อยนะ.. ไม่นานอิหลบปักษ์ใต้ จะไปกอดกระซิบข้างใจ คิดถึงจังหู้.. จะไปกอดให้ชื่นใจ.. ให้สุดแรง