AmG|F|AmG|D
เกือบยืนบ่ไหว Am
เมื่อต้องGกลั้นใจเอ่ยFลา
ฮักอ้ายกะฮักสำฟ้าAm
บ่อยากGสิจากอ้ายDไป
บ่ได้เบิ่ดAmฮัก
น้องยังฮักGอ้ายเบิ่ดหัวFใจ
ฮักอ้ายมีค่าAmหลาย
เกินสิเก็บGเอาไว้ในใจนDาน ฮือ.G.
ขอนั่งกับอ้ายDmก่อนสิเฮาจะไปไกลAmห่าง
ขอบใจทุกอย่างDm
ที่เคยฮ่วมสร้างมาCเด้อ
อ้ายเจ็บส่ำใด๋ Dm
น้องปวดหัวใจหลายAmกว่า
ชีวิGตมื้อหน้าF
บ่มีอ้ายEน้องมันทรAmมาน G Em
* ปานแผ่นดินไหวF หัวใจน้GองไหวCสั่น
บ่อยากเลิกDmกัน
แต่ต้องเอ่ยGคำนั้นกับAmอ้าย
กะลิโตนอ้ายอยู่ Fย้อนฮู้ G
ว่าCอ้ายปวG/Bด.. หัวAm.. ใจ G
เจ็บDmจนเกือบตาย.. G
ที่ต้Emองเอ่ยคำลา
AmG|D|AmG|F
ปากเอ่ยคำAmลา
แต่น้ำตาGน้องมันตกFใน
เจ็บแทบขาดAmใจ
เกือบตายGคือกันอ้ายDเอ้ย
น้องมีเหตุAmผล
จึงฝืนทนGเอ่ยคำร่ำFลา
ลาก่อนเด้อจ้าAm
หากมีวาสGนา คงDมาพ้อกัน G
ขอนั่งกับอ้ายDm
ก่อนที่เฮาสิไปไกลAmห่าง
ขอบใจทุกอย่างDm
ที่เคยฮ่วมสร้างมาCเด้อ
อ้ายเจ็บส่ำใด๋ Dm
น้องปวดหัวใจหลายAmกว่า
ชีวิGตมื้อหน้าF
บ่มีอ้ายEน้องมันทรAmมาน.. E
Am|D|Am|D
F|G|D|Em
* ปานแผ่นดินไหวF
หัวใจน้GองไหวCสั่น
บ่อยากเลิกDmกัน
แต่ต้องเอ่ยGคำนั้นกับAmอ้าย
กะลิโตนอ้ายอยู่ Fย้อนฮู้ G
ว่าCอ้ายปวG/Bด.. หัวAm.. ใจ G
เจ็บDmจนเกือบตาย.. G
ที่ต้Emองเอ่ยคำAmลา F
ที่ต้องเอ่ยคำAmลา G
ที่ต้องเอ่ยคำลา..
