C|Am|FG|C
( 2 Times )G|G
หากโลกนี้ไCม่มีตัวเราที่ตั้งAmอยู่
ความน่าFเกลียดความงดงามGจะมีไหม C
หากเราCไม่มีสายตาที่Amมอง
ท้องฟ้าFและท้องทะเลจGะเป็นเช่นCไร
G( 2 Times )
เมื่อท้องCฟ้าที่เรามองเป็นสีคAmราม
แต่ครามFจะเป็นสีของมันGจริง ๆ ไหม C
หรือเกิดCจากเพียงระยะทางที่มันแสนAmไกล
แล้วเราFมองจากตรงนี้ด้Gวยสายตา C
แล้วฉันC ก็G/B.. มอง Amมันอย่างEmนั้น
ความคิดFบรรจงไปในความหมายC
แล้วฉันC ก็G/B.. มองAm มันอีกคEmรั้ง
ความรักFในใจเรายังไม่คล้ายG
อย่างสายFรุ้งนั้น มันก็มีคGวามงามอย่างสายCรุ้ง
ท้องFทะเล นั้นมันก็มีคGวามงามอย่างทะเCล
แต่ความFงดงาม นั้นไGซร้
มันอยู่ที่ใคCร เป็นคG/Bน ผู้มองอAmยู่
เหมือนอย่างกับคุณF ที่สวยได้อย่างGนั้น
เพราะมีฉันมองอยู่..
C|FG|C|G|G
ใช่ไหมC.. เป็นตัวG/Bของเราเท่านั้น
เข้าใจมัAmนไปเอง
ใช่ไหมC.. คือใจขG/Bองเราเท่านั้น
วาดมันAmขึ้นมาเอง
สายFรุ้ง.. ท้องGฟ้า..
ถ้าไม่มีตาC ของเรG/Bา เข้าไป Am
สัมผัสGกับมัน.. F G
ท้องทะเลไCด้ปรากฏอยู่ตรงAmหน้า
ที่แท้มัFนมีอยู่ Gจริง ๆC ไหม
หรือมันCเป็นเพียงอาการ
ที่เรามีสายAmตาที่มองอยู่
สิ่งนั้นFจึงเป็นสิ่งนั้นGขึ้นจริง ๆC G
เหมือนสายCรุ้ง ที่เรามองAmอยู่
เมื่อหายFไปความงดงามGอยู่ที่ไหน C
นางเอกCสวย แต่เมื่อละครAmจบ
อวสานFและความงดGงามอยู่ที่ใด C
แล้วฉันC ก็G/B.. มอง Amมันอย่างEmนั้น
ความคิดFบรรจงไปในความหมายC
แล้วฉันC ก็G/B.. มองAm มันอีกEmครั้ง
ความรักFในใจเราใยไม่คล้ายG
อย่างสายFรุ้งนั้น มันก็มีคGวามงามอย่างสายCรุ้ง
ท้องFทะเล นั้นมันก็มีคGวามงามอย่างทะCเล
แต่ความFงดงาม นั้นไGซร้
มันอยู่ที่ใคCรเป็นคG/Bน ผู้มองอAmยู่
เหมือนอย่างกับคุณFที่สวยได้อย่างGนั้น
เพราะมีฉันมองCอยู่..
ที่คุณFสวยได้อย่างนั้นG.. เพราะมีฉันมองCอยู่
C
