บ่มีหยังดอกคนนอกสายตา ขอเพียงได้เห็นหน้า เวลาที่ใจคิดถึง ทำดีแค่ไหน ทรามวัยไม่เคยคำนึง พี่มันเงินไม่ถึง.. จึงไม่มีน้ำยา บ่มีหยังดอก คนนอกหัวใจ รักที่เรามอบให้ ทรามวัยไม่ปรารถนา ทำมองไม่เห็น เนื้อเย็นแกล้งไม่นำพา ใจพี่รักเธอเท่าฟ้า สองตาน้องไม่เคยแล * เป็น ส่วนเกินเขาเมินทุกครา คนนอกสายตา.. ใครจะมาแยแส บ่มีความหมาย เหมือนปลาตาย อยู่ใต้คันแท ไผสิมาเหลียวแล.. แค่ผู้ชายจน จน ** บ่มีหยังดอกคนนอกสายตา เหมือนของไม่มีค่า.. กานดาไม่เคยจะสน คงเพียงแค่ฝัน เรามันไม่มีรถยนต์ ความเจ็บในใจท่วมท้น เป็นคนอยู่นอกสายตา ( ซ้ำ * , ** )