เปิดCเพลงที่เธอชอบฟังG
ลำพังอยู่ในห้องคนเดียวAm
ยังมีเสี้ยวของความทรงจำG
เธอยังฮัมไปพร้อมกับเพลงFที่เปิด
เหมือนยังมีเราอยู่เหมือนเดิม
แต่ว่าเข็มFmนาฬิกา
ยังไงมันก็ต้องเดินต่อไป
ฉันCสั่งของที่เธอชอบกินG
มานั่งกินอยู่ในห้องคนเดียวAm
ฉันเปิดหนังที่เธอชอบดูG
ฉันรู้ดีเธอชอบตอนไหนF
จำเรื่องเล็กน้อยมากมาย
ทั้งๆ ที่ตอนนี้ฉันกลายFm เป็นคนๆ นั้น
* เป็นคนที่คุณอาจเคยCรู้จัก
แต่คนเดียวกับไอ้คนที่คุณ
อาจเคยบอกรักAmมาก่อน
อยากถามมีมั้ยสักตอน
ที่ความทรงจำFวันก่อน
จะตอกย้ำ ว่าเราเคยรู้จักกันFm
หรือว่าจากวันนั้น
เธอก็ไม่รู้จักฉันอีกCเลย.. อีกAmเลย..
เธอยังจำได้มั้ยFฉันชอบฟังเพลงอะไร
เธอยังจำได้มั้ยฉันชอบร้องไห้แค่ไหน
เธอยังจำได้มั้ยFmเราไม่รู้จักกันตอนไหน
เธอมีแผลเป็นCอยู่ที่แขนซ้าย
เธอชอบดูการ์ตูนตอนที่กินข้าว
เธอชอบทำหน้าตาเหมือนมีเเผนร้าย
จากนั้นก็หัวเราะตอนฉันแซวเข้า
เธอชอบสั่งขนมAmมาในตอนดึก
เธอชอบความรู้สึกตอนฉันนอนเฝ้า
ทุกสิ่งที่พูดมามาจากคนไม่รู้จัก
เป็นเเค่คนที่เดินผ่านคนแล้วคนเล่า
มันคงแปลกมากF
เราเดินทางกันมาเพื่อเป็นคนแปลกหน้า (ah)
โลกก็เป็นเเบบว่า
จะมีคนคนนึงที่เขาว่าแอบบ้า
เเบกความทรงจำทั้งน้ำตาแตกพร่าFm
เเม้ใจจะเเหลก ฉันก็แบก
แบกจนไม่ไหวจนมันแหลกยิ่งกว่าแหลก
แม้สุดท้ายคำว่าเรามันจะกลายไปเป็นเเค่
* คนที่คุณอาจเคยCรู้จัก
คนเดียวกับไอ้คนที่คุณ
อาจเคยบอกรักAmมาก่อน
อยากถามมีมั้ยสักตอน
ที่ความทรงจำFวันก่อน
จะตอกย้ำ ว่าเราเคยรู้จักกันFm
หรือว่าจากวันนั้น เธอก็ไม่รู้จักฉันอีกเลย
* คนที่คุณอาจเคยCรู้จัก
แต่คนเดียวกับไอ้คนที่คุณ
อาจเคยบอกรักAmมาก่อน
อยากถามมีมั้ยสักตอน
ที่ความทรงจำFวันก่อน
จะตอกย้ำ ว่าเราเคยรู้จักกันFm
หรือว่าจากวันนั้น เธอก็ไม่รู้จักฉันอีกเลย
C|C|Am|Am
F|F|FmFm|C
