
ฮู้โตดีว่าเป็นได้ส่ำได๋.. กับนาง ขี้ไข่ขางบ่ควรอยู่ข้างแนวกิน สองเฮามันบ่สม อย่ามางมมาซาวกับดิน สิ่นนักเรียนสิเปื้อนขี้แมงวัน มีผู้ชายดีดีร้อยพันสมกว่าอ้าย เขาสิพาเจ้าหย่างไปไกล สู่ฝัน อ้ายมันคนขี้ทุกข์ พ่อแม่เจ้าเขาสิรำพัน อย่าดัน อย่าดื้อบ่คือให้วาง... * ขี้ไข่ขาง บ่สมสิหย่างเคียงหล่า อย่าหัวซา เอามาให้เปื้อนเสื้อนาง ขี้ไข่ขาง จั่งอ้าย มันสมปากไหฮ้างฮ้าง ไปตั้งใจเรียนสานาง เฮาบ่แม่น เฮามันแตกต่างกันเกิน หยับออกเถาะเพิ่นจงไป ลืมสาสัญญาปากไหอ ย่าไปฮ่ำฮอน.. หยับออกจากหม่องคนซัง ขี้ไข่ขางฮ่างร่างหนอน อย่าเอาเข้าเฮือนเข้าบ่อน มันตำ.. เอาซ้อนตักดึกเข้าป่า ( ซ้ำ * , * ) ไปตั้งใจเรียนสานาง… เฮาบ่แม่น