
ฮะเอ่อ เออ เอ้อ เออ เอย ขนม.. เออ เฮ้อ เออ เอ่อ.. เออ เฮ้อ เออ เอ่อ.. เอ่อ เอ้อ เออ เอ่อ เอ้อเออ.. มันโกงมันกิน ไม่ต้องเช็คบิลไม่มีหลักฐาน เป็นเรื่องของพวกรับทาน บ้านเมืองเป็นเรื่องอร่อย บ้านนี้เมืองนี้ มีคนอยู่กี่มะน้อย ที่รวยเสียจนงานกร่อย ปล่อยปะละเลย บ้านเกิดเมืองนอน สังคมสังคัง ได้ฟังเขาว่าแล้วนึกหวาดเสียว คนจนไม่ต้องมาเอี่ยว เป็นได้อย่างเดียวขี้ข้ารับใช้ มนุษย์ทุกวัน แข่งขันเอาเป็นเอาตาย มีโลกก็ทำวุ่นวาย ยังรีบไปตายในอวกาศ ปากเสียเสียง เมียฉันบ่นตัดพ้อ พี่จ๋าระวังบังตอ เหมือน ปร.42 สิทธิ์เสรีภาพ นักเขียนนักข่าวนักร้อง ไหนว่าอยู่ในพานทอง แถววงเวียนราชดำเนิน เออ.. เอ้อ เออ เอ้อ เอย เอ้อ เออ เอ้อ เอย อร่อยขนม เออ.. เอ้อ เออ เอ้อ เอย เอ้อ เออ เอ้อ เอย เฮ้ย.. ฝนเอยฝนฟ้า โปรยหลั่งลงมาชำระดวงใจ ฝนตกชะขี้หมูไหล ชะคนจัญไรมาไว้ร่วมกัน แล้วเอาขนม ตัดแบ่งให้เขากินมัน บทเรียนสอนใจอย่างนั้น ว่านี่เมืองไทย.. ไม่ใช่ขนม.. ร้องเพลงอย่างนี้.. จะติดคุกหรือเปล่า ไปเยี่ยมกันเน้อบ้างเน้อ.. รอบนี้ 3 ช่า รอบหน้าไม่มีแผ่นดินอยู่ครับ เชิญ!