ก้าวขาไม่ออก

อาจยังไม่คุ้นเคยสักเท่าไหร่ แปลกที่ในหัวใจก็ยังคิดถึงเธออยู่ อาจมีบางเรื่องราวที่เปลี่ยนไป อยากจะไปให้ไกลทำได้เพียงแค่ยืนดู เดินจับมือกับเขามาใจก็เริ่มสั่น แค่หลบตาแล้วหนีไป คงไม่ยากหรอก (คงไม่ยากหรอก) แต่มันดันก้าวขาไม่ออก * แค่พาตัวเองออกมายังไม่ได้เลย (ยังไม่ได้เลย) จะมองไปทางอื่นเลยก็ไม่กล้า (ยังไม่กล้าพอ) แค่พยายามจะเป็นคนที่เข้มแข็ง แต่ลงท้ายด้วยน้ำตา ไม่มีวันที่ฉันจะลืม คนอ่อนแอที่ลืมเธอไม่ไหว เจ็บปวดกว่าที่ไหนคือตรงนี้ที่ยืนอยู่ พยายามเท่าไรก็ยิ่งไกล ไม่ใกล้เคียงหัวใจ เหมือนกับคนที่ใกล้เธอ เดินจับมือกับเขามาใจก็เริ่มสั่น แค่หลบตาแล้วหนีไป คงไม่ยากหรอก (คงไม่ยากหรอก) แต่มันดันก้าวขาไม่ออก * แค่พาตัวเองออกมายังไม่ได้เลย (ยังไม่ได้เลย) จะมองไปทางอื่นเลยก็ไม่กล้า (ยังไม่กล้าพอ) แค่พยายามจะเป็นคนที่เข้มแข็ง แต่ลงท้ายด้วยน้ำตา ไม่มีวันที่ฉันจะลืม จบไปตั้งนานแล้ว เราจบกันไปตั้งนานแล้ว แต่ไม่เคยลืมเธอได้สัก * แค่พาตัวเองออกมายังไม่ได้เลย (ยังไม่ได้เลย) จะมองไปทางอื่นเลยก็ไม่กล้า (ยังไม่กล้าพอ) แค่พยายามจะเป็นคนที่เข้มแข็ง แต่ลงท้ายด้วยน้ำตา ไม่มีวันที่ฉันจะลืม (แค่พาตัวเองออกมายังไม่ได้เลย) (ยังไม่ได้เลย) (จะมองไปทางอื่นเลยก็ไม่กล้า) ก็ไม่กล้า แค่พยายามจะเป็นคนที่เข้มแข็ง แต่ลงท้ายด้วยน้ำตา ไม่มีวันที่ฉันจะลืม