ปรนัย

ฉันอ่านหนังสือ วิชารักเธอมามากมาย บทเรียนที่สอน ให้เราจ้องตา และเขินทุกนาที เรียนรู้วิชาจูงมือ เรียนรู้วิชาเข้าใจ ว่ารักมันคืออะไร ฉันเข้าใจ แต่เด็กเรียนดี คนที่รักเธอไปหมดใจ เจอโจทย์ความจริง ว่าเราสองคน เป็นไปไม่ได้เลย ความรักกลายเป็นข้อสอบ โจทย์ที่เป็น ปรนัย ไม่ว่าเลือกกาข้อไหน ก็เจ็บทั้งนั้น * เก่งยังไงก็เทียบกับเขาในใจไม่ไหว จำได้ทุกคำตอบ แต่พอเรื่องเธอ กลับไม่เข้าใจ เก่งยังไงก็เทียบคนนั้นของเธอไม่ไหว แม่พยายามเท่าไหร่ เก่งให้ตายสุดท้ายก็แพ้ให้เขา ทฤษฎีที่มีก็จำหมดแล้ว บทเรียนที่เขาว่าดีก็ทำหมดแล้ว แล้วเธอตอบว่าไม่มีใจ ช่วยบอกหน่อยต้องทำยังไง ไม่อยากจะต้องยอมแพ้ให้เขาอีกแล้ว * เก่งยังไงก็เทียบกับเขาในใจไม่ไหว จำได้ทุกคำตอบ แต่พอเรื่องเธอ กลับไม่เข้าใจ เก่งยังไงก็เทียบคนนั้นของเธอไม่ไหว แม่พยายามเท่าไหร่ เก่งให้ตายสุดท้ายก็แพ้ให้เขา เพราะคำตอบ อาจมีเพียงข้อเดียว เพราะคนเก่ง อาจเป็นคนไม่เคยเกี่ยว คำตอบสุดท้ายคือแพ้อย่างเดียว แม่พยายามแค่ไหน.. * ฮู้ว.. ฮู้ว.. ฮูว.. จำได้ทุกคำตอบ แต่พอเรื่องเธอ กลับไม่เข้าใจ เก่งยังไงก็เทียบคนนั้นของเธอไม่ไหว แม่พยายามเท่าไหร่ เก่งให้ตายสุดท้ายก็แพ้ให้เขา * เก่งยังไงก็เทียบกับเขาในใจไม่ไหว (ถึงฉันรักเธอแค่ไหน คงดีไม่พอใช่ไหม) จำได้ทุกคำตอบ (ยิ่งรักก็ยิ่งสงสัย ไม่มีคำตอบใช่ไหม) แต่พอเรื่องเธอ กลับไม่เข้าใจ เก่งยังไงก็เทียบคนนั้นของเธอไม่ไหว (ถึงฉันรักเธอแค่ไหน) แม่พยายามเท่าไหร่ (คงดีไม่พอใช่ไหม) เก่งให้ตายสุดท้ายก็แพ้ให้เขา