A|E/A|G|D
จากAรูปที่เคยสวยE/Aงาม
ผ่านมานานGคงมีบางสีที่เริ่มจางD
แต่ภAาพในความทรงE/Aจำ
ต่อให้นานGเรื่องราวเหล่านั้นยังชัดเจนD
ห้องBmที่ยังคงมีไออุ่C#mน
จากใครBmบางคนที่ยังเผลอAmaj7ร้องเรียกหา
แต่เBmหมือนว่าเวลาอยู่ที่เC#mดิม จะเริ่มยังไง
ให้นาDฬิกาที่หยุดเดินให้หมุนEดังเดิม
* กี่พรุ่งนี้Asus2น้ำตาถึงจะหยุดไหล
จะยอมรับE/G#ความจริงในวันนี้ได้
ที่ต้องไม่มีGใครไม่มีใครอีกต่อDไป
อีกนานไหAsus2มที่ใจจะได้เรียนรู้
ทำให้ความE/G#ปวดร้าวนี้จางไป
จะอีกนานGเท่าไร จะอีกนานแค่ไหนถึงลบDเลือน
EF#mG|GF#mE
A|E/A|G|D
เหมือนBmว่ายังคงมีไออุ่C#mน
จากใครBmบางคนที่ตะโกนAmaj7ร้องเรียกหา
แต่คBmล้ายว่าเวลาอยู่ที่เC#mดิม จะเริ่มยังไง
ให้นาDฬิกาที่หยุดเดินให้หมุนEดังเดิม
( ซ้ำ * )
B|F#/B|A|E( 2 Times )A
กี่พรุ่งนี้น้ำAsus2ตาถึงจะหยุดไหล
จะยอมรับE/Aความจริงในวันนี้ได้
ที่ต้องไม่มีGใครไม่มีใคร ไม่มีใDคร
( ซ้ำ * )
** ควAsus2ามเสียใจ E/Aสักวันต้Gองผ่านไป D
ฝืAsus2นก้าวเดินE/Aต่อไป แม้ใจไGร้เรี่ยวแรง D
ยอAsus2มรับมัน E/AสักวันจGะเข้าใจ D
รAsus2อย น้ำตา E/Aที่ไหล สักวันGจะหมดไป Dsus2 [(A)]
( ซ้ำ ** , ** )
