กี่พรุ่งนี้

จากรูปที่เคยสวยงาม ผ่านมานานคงมีบางสีที่เริ่มจาง แต่ภาพในความทรงจำ ต่อให้นานเรื่องราวเหล่านั้นยังชัดเจน ห้องที่ยังคงมีไออุ่น จากใครบางคนที่ยังเผลอร้องเรียกหา แต่เหมือนว่าเวลาอยู่ที่เดิม จะเริ่มยังไง ให้นาฬิกาที่หยุดเดินให้หมุนดังเดิม * กี่พรุ่งนี้น้ำตาถึงจะหยุดไหล จะยอมรับความจริงในวันนี้ได้ ที่ต้องไม่มีใครไม่มีใครอีกต่อไป อีกนานไหมที่ใจจะได้เรียนรู้ ทำให้ความปวดร้าวนี้จางไป จะอีกนานเท่าไร จะอีกนานแค่ไหนถึงลบเลือน เหมือนว่ายังคงมีไออุ่น จากใครบางคนที่ตะโกนร้องเรียกหา แต่คล้ายว่าเวลาอยู่ที่เดิม จะเริ่มยังไง ให้นาฬิกาที่หยุดเดินให้หมุนดังเดิม ( ซ้ำ * ) | || ( 2 Times ) กี่พรุ่งนี้น้ำตาถึงจะหยุดไหล จะยอมรับความจริงในวันนี้ได้ ที่ต้องไม่มีใครไม่มีใคร ไม่มีใคร ( ซ้ำ * ) ** ความเสียใจ สักวันต้องผ่านไป ฝืนก้าวเดินต่อไป แม้ใจไร้เรี่ยวแรง ยอมรับมัน สักวันจะเข้าใจ รอย น้ำตา ที่ไหล สักวันจะหมดไป ( ซ้ำ ** , ** )