
แม่ซื้อกีตาร์ให้ตัวหนึ่ง เพื่อไม่ให้ไปแย่งพ่อเล่น ตั้งแต่เช้าจดเย็น ฉันนั่งเล่นกีตาร์ร้องเพลง แล้วเพลงก็ไม่เคยหยุด ได้ยินกันไปทุกหย่อมหญ้า นี้ถ้าแม่ไม่หลบหนี้คุณตา ป่านนี้คงไม่มีแอ๊ดคาราบาว ไซ้ขิม แซอึ้ง มาเป็นจงจินต์โอภากุล มีก๊งชื่อซิมฮั้วแซ่อุน กับยายซิลาคนไทยท่าช้าง เตียติ้นเข่งพายเรือขายหมู คนเซี่ยงไฮ้ผู้ไร้ความชำนาน แม่กิมเฮี๊ยะเห็นแล้วนึกสงสาร ต่อมาไม่นานก็กลายเป็นความรัก ตำนานรักแห่งแม่น้ำท่าจีน มีลูกทั้งหมดสี่คน แม่ฉันเป็นคนที่สอง คนโตคือป้าเง๊กคิ้ม น้องแม่ไซ้ง้อและเรียบซ้ง สามคนไปอยู่สวรรค์ แต่หนึ่งคนยังอยู่เมืองจีน ตอนก้งหวนกลับคืนถิ่น โชคดีที่แม่พาป้าหนีทัน ไม่งั้นคงไม่มีแอ๊ดคาราบาว... แม่ผู้โอบอ้อมอารี ผู้มีฝีมือทำหน่อไม้และขนม ลูกๆ พากันชื่นชม ฉันชอบช่วยแม่นำขนมไปขาย ขนมเทียน ขนมเข่ง ข้าวต้มมัด กะหรี่พัฟ ข้าวตู สัมปันนี ที่อบเทียนกลิ่นหอมยวนยี แต่น่าเสียดายไม่มีใครสานต่อ ช่างน่าเสียดายไม่มีใครสานต่อ เช้าตรู่เปิดประตูสวรรค์ แม่มาบอกฉันต้องลาจากไป จูบลาเป็นครั้งสุดท้าย ลูกซาบซึ้งใจได้พระราชทานเพลิง ศาสดานั้นสอนโลก แต่แม่เราสอนลูกทุกคน ให้รู้รักสามัคคี มีเหตุผล เกิดมาเป็นคนเท่านี้ก็ดีพอ แม่ซื้อกีตาร์ให้ตัวหนึ่ง... เพื่อไม่ให้ไปแย่งพ่อเล่น ตั้งแต่เช้าจดเย็น ฉันนั่งเล่นกีตาร์ร้องเพลง… แล้วเพลงก็ไม่เคยหยุด ได้ยินกันไปทุกหย่อมหญ้า กระหึ่มร้องก้องดังเจตนา ที่แม่ให้กีต้าร์ แก่แอ๊ดคาราบาว