กำลังใจแรงงาน

มีเพียงแค่สองมือเปล่า อยู่บนทางเท้าก้าวย่างไปทั่ว เงียบเฉย ขี้อายเก็บตัว เหมือนเหลือบริ้นหวาดกลัว กฎเกณฑ์แห่งสังคม คือคนที่เขาตราหน้า บ้านนอกคอกนาหนังหนามือด้าน แรงกายมากมายมโหฬาร เขาเอาไว้ใช้งาน ไม่ใช่เอาไว้ ใช้งม สังคมกอบกันเป็นหมู่เหล่า คนบ้านนอกอย่างเราๆ มากมายในสังคม ผู้ใช้แรงงานคือผู้ออกแรงอุ้มสม หาได้ใช้คารมก้มหน้ามาขอใครกิน แรงงานทำงานเพื่อคน แต่กี่คนเข้าใจเห็นใจ คิดดูซิใครลำบากสบาย เอาไปเถอะกำไร เอากำลังใจเราคืนมา คิดดูซิใครลำบากสบาย เอาไปเถอะกำไร เอากำลังใจเราคืนมา ผู้ใช้แรงงานคือผู้สร้างโลกให้โสภา