กี่ลมพายุมากมายร้อยพัน ที่เธอและฉันเผชิญ กี่วันกี่เดือนที่บอกฉัน ต้องเป็นแบบเดิมทุกที ก็นานมาแล้วจริงๆ นะเธอ กับเรื่องเลวร้ายที่เจอ ผิดหวัง ตั้งไม่รู้กี่ครั้ง กับความรักที่ฉันไม่อาจลืม แต่มันจบลงแล้ว มันก็ดีแล้ว ที่เคยผ่านมานั้น คงให้มัน * เป็นกาลครั้งเดียว ที่ต้องทนเจ็บ แค่รักเดียว ที่ฉันเหนื่อยล้ามากเท่าไร อ่อนแอจนทนไม่ไหว หมดแล้วน้ำตาที่จะไหลริน ให้กาลครั้งนี้ เป็นครั้งสุดท้าย ที่ต้องเสียใจ และยอมให้ใครมาทำร้าย ให้เธอเป็นคนสุดท้าย ที่ทำให้ฉันเป็นอย่างนี้ แค่กาลครั้งเดียว หากว่าลมฝนพัดเธอเข้ามา ให้ฉันเสียใจ หวังว่าสักวัน ให้ลมพัดผ่านฉันไป ฟ้าสดใส ไม่เหมือนที่แล้วมา และมันจบลงแล้ว มันก็ดีแล้ว ที่เคยผ่านมานั้น คงให้มัน * เป็นกาลครั้งเดียว ที่ต้องทนเจ็บ แค่รักเดียว ที่ฉันเหนื่อยล้ามากเท่าไร อ่อนแอจนทนไม่ไหว หมดแล้วน้ำตาที่จะไหลริน ให้กาลครั้งนี้ เป็นครั้งสุดท้าย ที่ต้องเสียใจ และยอมให้ใครมาทำร้าย ให้เธอเป็นคนสุดท้าย ที่ทำให้ฉันเป็นอย่างนี้ แค่กาลครั้งเดียว ให้เธอเป็นคนสุดท้าย ที่ทำให้ฉันเป็นอย่างนี้ แค่กาลครั้งเดียว