//
ลาจากบ้านนาไปอยู่เมืองกรุง อย่าลืมผ้าถุงถิ่นจรก่อนจาก คงลืมหมดแล้วแหละคำสัญญา ที่เคยให้มาว่าจะหลบใต้ ลูกเนียงลูกตอยังเหนาะเป็นหม้าย น้องลืมแกงใต้แล้วหม้ายคนดี หายหน้าหายตาลืมคำชันชี หวานใจคนดี ทำพี่นั่งเศร้า ยอดหมุยหัวครก ทกเอาข้างหลา แม่ยอดกานดายังจำได้หม้าย ไปอยู่เมืองกรุง อย่าลืมถิ่นใต้ เธอรู้ตัวหม้ายว่าคิดถึงอย่างแรง * หลับมาตะน้อง อย่าให้พี่คอยนาน แม่แก้วนงคราญ หายไม่เห็นแม้เงา นั่งเหิดแลทาง มันพาใจเงียบเหงา ที่รักของเราพรือไม่หวนคืนใต้ หรือเธอไปหลง ไปชมคนเมือง เห็นเขาลือเลื่อง ทำให้พี่ข้องใจ มันหยับไม่หนุก มันพรือโฉ้ใจ หรือเธอมีใครทางนั้นเสียแล้ว ยอดหมุยหัวครก ทกเอาข้างหลา แม่ยอดกานดายังจำได้หม้าย ไปอยู่เมืองกรุง อย่าลืมถิ่นใต้ เธอรู้ตัวหม้ายว่าคิดถึงอย่างแรง * หลับมาตะน้อง อย่าให้พี่คอยนาน แม่แก้วนงคราญ หายไม่เห็นแม้เงา นั่งเหิดแลทาง มันพาใจเงียบเหงา ที่รักของเราพรือไม่หวนคืนใต้ หรือเธอไปหลง ไปชมคนเมือง เห็นเขาลือเลื่อง ทำให้พี่ข้องใจ มันหยับไม่หนุก มันพรือโฉ้ใจ หรือเธอมีใครทางนั้นเสียแล้ว.. หรือเธอมีใคร.. ทางนั้นเสียแล้ว
