กะส่างแม่มันเถาะ

คำกะเลิกสองคำกะลา บ่เห็นใจแหน่หว๋า เฮาสิอยู่จั่งใด๋ กะแม่นล่ะน้อ.. คนพร้อมสิไป คงบ่เหงาตาย ส่ำคนอยู่ หลูโตนอ้ายบ่ นอนน้ำตาขู สิอยู่จั่งใด๋เข้าใจแหน่ คั่นเจ้าเหมิดฮัก คั่นเจ้าบ่แคร์ กะส่างแม่มันเถาะ ขอรับกรรม ที่เคยก่อ แค่อกหักกะส่างแม่มันเถาะ บ่ได้ไปต่อย้อนเขาพ้อคนใหม่ * อกหักส่ำนี้ มันคงบ่ถึงตาย คอยบอกตัวเองไว้ กะส่างแม่มันเถาะ คนเหมิดโลกบ่มีแต่เฮาดอกน้อ ที่ได้พ้อคำว่าเสียใจ เขาบ่ฮัก เขาพ้อของใหม่ ก็ปล่อยเขาไป กะส่างแม่มันเถาะ ** กรรมที่ไผก่อ เวรที่ไผก่อ รอรับเอาเด้อ.. เตือนตัวเองเสมอ บอกตัวเองเสมอ ฮักเจ้าของแหน่เด้อ.. *** ส่างแม่มันเถาะ กะส่างแม่มันเถาะ ส่างแม่มันเถาะ กะส่างแม่มันเถาะ กะส่างแม่มันเถาะ ฮักถืกถิ่มลงท่อ กะส่างแม่มัน.. เถาะ ( ซ้ำ * , ** , *** ) ฮักถืกถิ่มลงท่อ กะส่างแม่มัน.. เถาะ