กลัวความเสียใจ ft. Pearpilincys

* ที่ฉันได้เอาหัวใจไปฝากกับเธอไว้ เธอจะโยนทิ้งไป เหมือนใครๆ ที่เขาทำไหม ก็ฉันเสียใจ ทุกๆ ครั้งที่ใครจากไป วันนี้จะเป็นเหมือนก่อนไหม ถ้าหากว่าวันนี้ฉันไม่ไหว แล้วใครจะไหวหล่ะ แรกๆ เธอบอกจะอยู่ แล้ววันนี้เธอไปไหนหน่ะ ตอนนี้เธอคงสบายดี และมีความสุขใช่ไหมหล่ะ เอาเลยถ้าหากคิดว่าเธอไหว ฉันคิดว่าฉันไม่ไหวหว่ะ Ah ตอนนี้ฉันยอมและฉันไม่เคยจะคิดสู้ ความรู้สึกที่ตายไปแล้ว ฉันก็ไม่เคยจะคิดกู้ น้ำตาทุกหยดของฉัน มักถูกปรากฏบนทิชชู่ นี่ก็เลยเป็นอีกหนึ่งเหตุผล ที่ฉันโคตรเกลียดชีวิตคู่ และแล้วชีวิตที่เหลือของฉัน ก็ได้เดินทางมาหยุดที่ ความรู้สึกคาราคาซัง ที่มันมิอาจมีจุดสิ้น คมหนามชื่อความรัก หน่ะมันคงไม่เคยจะหยุดทิ่ม จากที่ฉันเคยเป็นคนสดใส วันนี้ทุกอย่างกลับหยุดนิ่ง ฉันสะดุดกลิ้งจนแทบไม่มีเวลาคิด ฉันกลายเป็นคนที่นอนไม่หลับ รู้ไหมมันทรมานชิบ และเพื่อนของฉันก็คือพระจันทร์ และก็พระอาทิตย์ ใครว่าความรักเป็นสิ่งสวยงาม แต่สำหรับฉันคือยาพิษ * ที่ฉันได้เอาหัวใจไปฝากกับเธอไว้ เธอจะโยนทิ้งไป เหมือนใครๆ ที่เขาทำไหม ก็ฉันเสียใจ ทุกๆ ครั้งที่ใครจากไป วันนี้จะเป็นเหมือนก่อนไหม ทุกอย่างที่เธอเคยเป็น เธอเองก็รู้ฉันรับได้ แต่ทำไมทิ้งฉันไปซะงั้น รู้ไหมว่ามันโคตรมักง่าย และไม่ว่าสิ่งของเสื้อผ้าทุกชิ้น ที่ฉันได้เคยนั่งพับให้ จากคนอย่างฉันที่ทำไม่เป็น จนวันนี้ฉันนั้นพับได้ และเธอก็รู้ฉันรักใครแล้ว แน่นอนฉันมักใคร่ อยากรู้ไหมเธอโกหกกี่รอบ เดี๋ยวฉันจะนับให้ ฉันให้อภัยเธอหมดทุกอย่าง แต่มันอาจยังไม่ชัดใช่ แต่นั่นคือรักทั้งหมดที่มีเท่าที่ตัวฉันจะรักได้ และนี่คือฉัน version ที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็น ใจฉันเย็นเท่าที่จะเย็น ฉันเกลียดตอนฉันที่เป็นบ้า น้ำตาเต็มหน้าเข้าที่ประเด็น เธอเลยได้เป็นสิ่งที่จะเป็น น้ำหยดจากตาลงที่กางเกง จากนั้นฉันพังทุกอย่างในห้อง ฉันเตะทุกอย่างเก้าอี้กระเด็น หมัดข้างขวาฉันฝังผนัง มองเลือดจากหมัดตอนที่ละเลง เธอไม่เคยมองฉันมีชีวิต เธอมองฉันเป็นเพียงซีกมะเร็ง ที่พร้อมจะตัดกันทุกเวลา และรบกวนเธอเอามีดมาเล็ม ดีกว่าถ้าหากฆ่าฉันให้ตาย ฉันคงสบายกว่าที่จะเป็น ฮูวว.. จะมีคนๆ นึง ถึงทำให้เราแตกสลาย คล้ายว่าตายทั้งเป็น และไม่อาจทำ ให้หัวใจรักใครอีก ถ้าวันนี้ฉันยังเป็นอยู่แบบนี้.. * ที่ฉันได้เอาหัวใจไปฝากกับเธอไว้ เธอจะโยนทิ้งไป เหมือนใครๆ ที่เขาทำไหม ก็ฉันเสียใจ ทุกๆ ครั้งที่ใครจากไป วันนี้จะเป็นเหมือนก่อนไหม ฉันผิดเองแหละที่ในทุกครั้งไม่ยอมหลบ ก็เลยทำให้เสียใจซ้ำๆ ไม่รู้กี่ครั้งไม่ยอมหมด ไอ้ตัวตอนอยู่บนเตียงผ้าห่มหนึ่งผืนที่นอนกก ก็ในเมื่อนิทานมีกาลครั้ง แน่นอนมันต้องมีตอนจบ และเธอกับฉันได้ครองบท * ที่ฉันได้เอาหัวใจไปฝากกับเธอไว้ เธอจะโยนทิ้งไป เหมือนใครๆ ที่เขาทำไหม ก็ฉันเสียใจ ทุกๆ ครั้งที่ใครจากไป วันนี้จะเป็นเหมือนก่อนไหม