GDCG
GDCG
ไฟใGนมือ ติดไปที่บุEmหรี่
จากCนาที ผ่านไปเป็นGชั่วโมง
ปิดCประตูเบียดตัวนั่งลงG
ก่อนAmโก้งโค้งให้บริการD
เอาGเรือนกาย ออกไปแลกEmเงินตรา
เพียงCราคาผักไม้ในจานG
กลัดCหน้าอกติดเบอร์รอขานG
ผ่านAmคุณท่านDหน้าตู้กระจกG
ไฟใGนเมือง แต่งดวงเริ่มEmสว่าง
เงาCลางๆ ร่างเรือนนี้ก็Gปรากฏ
ต่างCแสดงแกล้งไปในตัวบทG
ดอกAmไม้สดยามนี้มิมีรDาคา
ทำGทุกทาง ร่างกายนี้ตEmามสั่ง
น้ำCตาหลั่งอาบนองต้องเบือนหน้าG
ดั่งCอุทิศชีวิตเป็นนาวาG
แล่นAmตามลมD ของกามาทุกค่ำคืนG
* เป็นCไม้งาม ให้กระGรอกเจาะ
เป็นCเพราะความจำเป็นG
เงินCต้องใช้ ในยามGลำเค็ญ
ไม่กินAmไม่เที่ยวหรอกหนาD
กระCดังงาต้องมาGลนไฟ
ให้ชายAmหมื่นชายโลมไล้กGายา
เป็นCนางโลม เป็นGแม่ค้า
จนกระAmดังงาเDกรียมไฟ G
GDCG
GDCG
GEmGG
AmAmDD
EmEmGG
AmAmCD
จนGเพียงเงิน แต่เธอไม่จEmนใจ
จนCเรือนกาย แต่เธอไม่จGนตรอก
ใครCจะหมิ่นจะเมินว่ากระจอกG
เก็บAmงำความช้ำชอกไม่บอกใครD
ดอกGไม้งาม ถึงยามร่วงEmโรยรา
ตามCเวลา ที่มันล่วงGเลยไป
ผลัดCใบเก่า ผลิใบใหม่G
กับAmความใคร่Dที่ไร้ราคาG
* เป็นCไม้งาม ให้กระGรอกเจาะ
เป็นCเพราะความจำเป็นG
เงินCต้องใช้ ในยามGลำเค็ญ
ลูกชายAmกำลังศึกษาD
กระCดังงา ต้องมาGลนไฟ
ให้ชายAmหมื่นชายโลมไล้กGายา
เป็นCนางโลม เป็นGแม่ค้า
จนกระAmดังงาเDกรียมไฟ G
* เป็นCไม้งาม ให้กระGรอกเจาะ
เป็นCเพราะความจำเป็นG
เงินCต้องใช้ ในยามGลำเค็ญ
ไม่กินAmไม่เที่ยวหรอกหนาD
กระCดังงาต้องมาGลนไฟ
ให้ชายAmหมื่นชายโลมไล้กGายา
เป็นCนางโลม เป็นGแม่ค้า
จนกระAmดังงาเDกรียมไฟ G
CGAmDG
CGAmDG
GDCDG