ใจเจ้า

* โอ้ดวงใ

จเจ้าเอย

ใ

ยไม่เคยจะจำ

ว่าเขาทำให้เราช้ำใ

จ

จะห่วง

หาเขาทำไม

เมื่อไ

หร่ถึงเจ้าจะยอมถอดถ

อนใจ

ยังคิด

ถึงเขาอยู่เลย

เห

มือนว่าเป็นอย่างเคย

ทั้งที่เขาจากไปเนิ่นน

าน

เมื่อไหร่ภ

าพวันวาน

จะเลื่

อนรางจางไปจาก

หัวใจ

กฎข้อห

นึ่งของกาลเวลา

คือเมื่อมันผ่านมา

แ

ล้วมันจะผ่านไปในไม่ช้า

แต่ตรงข้

ามกับกฎของหัวใจ

มันไม่ได้ง่ายดายอย่าง

นั้น

ปฏิ

ทินยังคงเปลี่ยนคืนวัน

คว

ามทรงจำในใจฉัน

ไ

ม่เคยเลยที่จะเปลี่ยนผันตาม

ภ

าพที่เธอนั้นเคยยิ้มให้กัน

เ

วลาไม่เคยทำให้มัน

ลบไป

* โอ้ดวงใ

จเจ้าเอย

ใ

ยไม่เคยจะจำ

ว่าเขาทำให้เราช้ำใ

จ

จะห่วง

หาเขาทำไม

เมื่อไ

หร่ถึงเจ้าจะยอมถอดถ

อนใจ

ยังคิด

ถึงเขาอยู่เลย

เห

มือนว่าเป็นอย่างเคย

ทั้งที่เขาจากไปเนิ่นน

าน

เมื่อไหร่ภ

าพวันวาน

จะเลื่

อนรางจางไปจาก

หัวใจ..

สิ่งรอบก

ายหมุนเวียนเปลี่ยนไป

ใ

บไม้ที่ผลัดใบ

ฤดูกาลเปลี่ยนแปลงสักแค่ไหน

แต่เรื่องร

าวที่ยังฝังในใจ

ไ

ม่ได้ลบง่ายดายอย่าง

นั้น

ปฏิ

ทินเปลี่ยนได้แค่คืนวัน

แต่ไม่อาจเปลี่ยนใจฉัน

น

านเพียงใดภาพจำก็ยังไม่จาง

นาฬิ

กาเปลี่ยนได้แค่เวลา

ใ

จเจ้ากรรมไม่เคยจะเปลี่ยน

ผันตาม

* โอ้ดวงใ

จเจ้าเอย

ใ

ยไม่เคยจะจำ

ว่าเขาทำให้เราช้ำใ

จ

จะห่วง

หาเขาทำไม

เมื่อไ

หร่ถึงเจ้าจะยอมถอดถ

อนใจ

ยังคิด

ถึงเขาอยู่เลย

เห

มือนว่าเป็นอย่างเคย

ทั้งที่เขาจากไปเนิ่นน

าน

เมื่อไหร่ภ

าพวันวาน

จะเลื่

อนรางจางไปจาก

หัวใจ

* โอ้ดวงใ

จ

เจ้าเอย

ฮือ

ฮื่อ ฮือ ฮื้อ ฮือ..

ฮือ

ฮื่อ ฮือ ฮื้อ ฮือ ฮื้อ

อือ

เมื่อไ

หร่ถึงเจ้าจะยอมถอดถ

อนใจ

ยังคิดถึง

ถึงเขาอยู่เลย

ฉันยังเป็นอย่างเคย

แม้ว่าเธอจะไปแสนน

าน

ติดอยู่กับภ

าพวันวาน

ยังเ

ก็บไว้ในใจไม่

ลืม..