ฮอยใจบั้งไฟแสน

สาวยโส

ธรใจฮำ

ฮอน

ยืนน้ำตาไ

หล

เคยเดินเฮียงอ้ายปีก

ลาย

งานบุญบั้งไฟวิมานสวนแ

ถน

แงนเบิ่งองค์

นาค

คู่องค์คันค

าก

แต่บ่เห็นแ

ฟน

อยากผูกหัว

ใจ

ใส่บั้งไฟแ

สน

ตกลง

ดินแก่น

เด้..

ใจพังพั

ง..

ฮอดบุญเดือน

หก

ยามฝน

ตกฮำ

พื้น

น้องได้ยืนสะ

อื้น

จ้นใจ

จื้นหนาวคักแท้ห

นอ

บ่เห็นผู้

บ่าวให้ย่า

วๆ

ตั๋วน้องมา

รอ

บ่หลูโตนน้อง

บ้อ

เจ้าผู้เ

ต๊อะ

ตะละหลอ ห

ลอล่อง

เหลียวเบิ่งคนฮ้

อง

เสียงจ๊วดจูดบั้งไฟแ

สน

น้องได้ยืนคอแ

หงน

แน้มเบิ่งแผ่นผืนก้อน

ขี้ฝ่า

มันเซื่อบ่ไ

ด้ซาตผู้ช

ายอ้อนคำวา

จา

ซักแม่น้ำทั้ง

ห้า

มาเว้าสัญ

ญาให้เฮา

คึดนำ..

เสียงดัง

ตั้ม

ดังตั้ม ดังตั้ม กะละว่าดังตั้ม

อิมะลูมบูมบำคนวิ่งสนั่น

เสียงดังตั้ม อิมะลูมบูมบำคนวิ่งสนั่น

พุ่งทะยานไฟแตกอยู่ฮ้าน กะเลยย้านสั่นสาย

คือจั่งอ้ายจูดใส่ตำใจ

เจ็บคักหลาย น้อล่ะคักคักหลาย

พี่ชายลืมน้อง เครือค่องน่อง

น้อคำเว้าของเพิ่น พอกะเทินอย่าเว้า

ให้นางเศร้าห่วงหา..

เห็นบั้งไ

ฟแสน

ตั้ง

ท่าสามสองห

นึ่งไป

อยากผูกหัวใจ ใส่บั้งไ

ฟลอยไป

นำลม

ละล่าลม ลม

ลม

ลมตี

ฝ่าดังมา

ทมทม

ละล่าลอยลอยไ

ป

ตกหว่าง

ใจให้อ้ายห

ลุบหล่ม

ซังหลายเทียวเว้าเทียว

จ่ม

หลงคา

รมย์

บ่

สมคำ..

จ

า..

โ

อ่ฮะโอ่

ฮะโอ่ ฮะโ

อ่

(โอ่ฮะโอ่ ฮะโอ่ ฮะโอ่)

สาวยโสยืนโฮยืนฮ้

อง

(สาวยโสยืนโฮยืนฮ้อง)

เห็นพี่น้องเซิ้งกราพย์กลอนเ

ดิน

(เห็นพี่น้องเซิ้งกราพย์กลอนเดิน)

ใจสะเทินบ่มีหม่อง

ม่วน

(ใจสะเทินบ่มีหม่องม่วน)

ล่มถ่วยล่มถ่วนเด้ใจอีน

าง

(ล่มถ่วยล่มถ่วนเด้ใจของนาง)

ฮักฮ้างฮ้างละอยู่กลางสวนแ

ถน

(ฮักฮ้างฮ้างละอยู่กลางสวนแถน)

บ่เห็นแฟนของน้องคนเ

ก่า

ใจเหงาฮักเฮามันฮ่

วน

ใจเหงาฮักเฮามันฮ่วน

เห็นสายน้ำทวน ไหลเลื้อยไหลล่อง

ไหลยาวยาวลงซีค่องน่อง

ค่องน่อง ค่องน่อง ค่องน่อง

จนหลงฮ้องแม่นส่งเสียง

อยากลองเสี่ยงหัวใจเบิ่งน้อ

ผูกใส่ท่อบั้งไฟแสนจู๊ด

ให้ไปหยุดหว่างใจของอ้าย

ตำหัวใจชายให้มันซ้ำ

น้องเจ็บจนจำ บ่ลืมได้