ฮอยกอดภูยอดรวย

ลมพานพัด

ต้อง

ลัดตามค

ลองภูลาน

ภูรี

ดัง

มา..

วี

วี่

น้องรอ

พี่ที่ภูยอ

ดรวย

สาวศรีเ

มืองใหม่

น้ำตาไ

หลลงแก้มย้วยย้

วย

วอน

ปู่นาคดำดล

ช่วย

ให้อ้ายนั้น

อ่วย

หัวใ

จคืนมา..

เสียงกาเหว่าเว้าว

อน

ใจฮำ

ฮอนปวดร้าวในท

รวง

พระอา

ทิตย์ส่องแสงมาเต็มด

วง

น้องเป็นห่

วงคนที่เคยสัญ

ญา

พี่

จ๋าสัญญาเมื่อปีก

ลาย

นัดไว้แล้วทำไมไม่

มา

ได้

ยินเสียงวิหคนก

กา

พร่ำเพ้อ

หาเหมือนวาจา

สั่งคำ

ม

องดูฟ้าภูเขาหน่วยใหญ่

น้องมานั่งให้หวนพ้อคะนึง

ตันครึงหนึงไม้ป่าพนาวรรณ

อ้ายบ่หันอ่วยใจคืนโค้ง

ลงหินคล้อยก้อนน้อยก้อนใหญ่

หย่างหาส่องอ้าย

แนมได้กะบ่เห็น.

.

เหงื่อกระเ

ซ็นไหลเต็มกา

ยา

ทั้งน้ำ

ตาไหลอาบริน

ลง

คิดฮอดเ

ด้..

ฮอยกอดเคยบรร

จง

โอบแขนนวลอ

นงค์

เดินดูดงพงไ

พร

กราบไ

หว้องค์หลวงพ่อยอดรวย

ให้ท่าน

ช่วยความรักเรายืนย

าว

อุกใจเ

ด้..

ความฮักมาล่ม

ถ่าว

ย้อนผู้บ่

าวเขมราฐใ

จดำ

อ้ายบ่

จำเลยบ้อสัญ

ญา

นัดน้อง

มาครบรอบหนึ่

งปี

อ้ายเ

อ๋ยส่างมามิดชี

รี่

สายลมวี

วี่

น้องนี้ยังเฝ้า

รอคอย

พออยากป้อยเอิ้นหงเอิ้นห่า

วาจาบ่แน่นปานแป้นแผนผู

หรือไปยู้สาวอื่นทางไกล

ทุกข์หัวใจหลายเด้ทางน้อง

ลมดีต้องดังมาว่อยว่อย

ว่าละว่าวอยวอยใจม้อยละแม่ง

แมงอีแฮ่งฮ้องลมต้องหน่วยใจ

อยู่ไหนน้องร้องเสียง

ส่ง

ลัดตามดงตามป่าต

ามดอน

ข้ามภูเขาเหลา

ผา

ผู้แก้มป่า

ล่าให้คืนมาแหน่

ถ่อน

มากอดหอมแก้มอ่อนอ่

อน

มากอดหอมแก้มอ่อนอ่อน

ให้คนออน

ซอน

อ้

ายเคยดอมด

ม..

ส

ายลมโตนภูดังต่าม

สายลมโตนภูดังต่าม

ก้ำภูขามบ้านอ้ายเนานั่ง

เสียงเอิ้นสั่งนำลมเยิ้นเยิ้น

เยิ้นเยอะ เยิ้นเยอะ เยิ้นเยอะ

เยิ้นเยอะ เยิ้นเยอะ

กะเยิ้นเยอะ เยิ้นเยิ้น เยิ้นเยอะ

เยิ้นเยอะ เยิ้นเยิ้น

ได้ยินเอิ้นแหน่บ่

น้อ

น้องมารอพี่ชายคือเก่า

ฮักสองเฮาอย่าให้เพม้าง

ให้คืนมาทางศรีเมืองเด้อ ศรีเมืองเด้อ..