สู้เด้อ

บางเทื่อ..

ความเหงาก็เป็นหมู่ที่ดีที่สุดของเฮา

ในวันที่มองไปทางใด๋ก็บ่เห็นไผ

ก็มีแต่เงาของเจ้าของนี่ล่ะ ที่ยังเคียงข้าง

สู้เด้อ โตคนเดียว กะต้องรอดให้ได้

นั่งมอง

ฟ้ามื้อนี้คือมืดมนแ

ท้

ใจดวงนี้ที่มันอ่อนแ

อ

มีไผแหนสิเหลียวเ

บิ่ง

เสียงถอนหายใจดังแข่งกับเสียงลม

ความขื่น

ขมมันถ่มทำเจ็บลึก

บ่มีมือไ

ผ

มาซับน้ำตาที่มัน

ซึม

มีแต่ความมืดค

รึ้ม

ปกค

ลุมห้องสี่เหลี่

ยม

ห

มู่พวกเขาก็มีชีวิตของเ

ขา

ส่วนตัวเ

ฮาก็ต้องก้มหน้าย่างต่อ

ไป

เจ็บส่ำใด๋ก็ต้องงดเอาไว้ข้างใ

น

สิฮ้องให้ฟูม

ฟายให้ไผเขามาสมเ

พชร

โลกใบ

นี้มันบ่ได้ใ

จดีกับทุก

คน

เกิดเป็นคน

จน

ความอด

ทนต้องสูงความ

ไผ

ล้มกะลุกเ

อง

เจ็บกะเป่าเ

อง

บรรเลงเพลงชี

วิตด้วยน้ำตา

บ่ได้เกิด

มาเป็นเทวดาเดิน

ดิน

ต้องหากินดิ้น

รนบนทางที่ทำถูกลา

* เฮ็ดจังได๋กะโตคนเดี

ยวน้อ

ชีวิต

นี้

บ่มีไผมาการัน

ตีว่ามื้ออื่นสิดีคือจั่ง

ฝัน

กอดเจ้าของแ

น่นๆ

ในวันที่แพ้จนตัว

สั่น

บอกใจว่าอย่าห

วั่น

แม้สิบ่เหลือไ

ผ

กะสิสู้ให้มัน

สุด

ด้วยสองมือและหัวใ

จ

ถึงสิเหงาจับใ

จ

แต่กะภูมิใจ

ที่

ยืนได้ด้วยขาเจ้าข

อง

เ

ห็นเขามีคู่คิดฮอดผู้ลัง

คน

แต่เฮาต้อง

ทน

อยู่กับความจริงตรงห

น้า

บ่แม่นคนเก่ง แต่ก็บ่เคยยอมแพ้ชะ

ตา

วาสนาเฮามีสำ

นี้

กะสิเฮ็ดให้ดีที่

สุด

บ่ต้องรอให้ไผมา

ฉุดมือดึง

ขึ้นไ

ป

ละแม่งกะลุกไ

ว

บ่ถ่าให้ไผมาซ้ำเ

ติม

* เฮ็ดจังได๋กะโตคนเดี

ยวน้อ

ชีวิต

นี้

บ่มีไผมาการัน

ตีว่ามื้ออื่นสิดีคือจั่ง

ฝัน

กอดเจ้าของแ

น่นๆ

ในวันที่แพ้จนตัว

สั่น

บอกใจว่าอย่าห

วั่น

แม้สิบ่เหลือไ

ผ

กะสิสู้ให้มัน

สุด

ด้วยสองมือและหัวใ

จ

ถึงสิเหงาจับใ

จ

แต่กะภูมิใจ

ที่

ยืนได้ด้วยขาเจ้าข

อง

บ่ต

าย..

ยังต้องหายใ

จ

บ่ไ

หว..

ก็ต้อง

ฝืนยืนให้ไ

ด้

สักมื้อห

นึ่ง

ฟ้าสิเปิดท

าง

ให้คนอ้างว้

างได้พ้อแสงสว่างแหน่

บ่

* เฮ็ดจังได๋กะโตคนเดี

ยวน้อ

ชีวิต

นี้

บ่มีไผมาการัน

ตีว่ามื้ออื่นสิดีคือจั่ง

ฝัน

กอดเจ้าของแ

น่นๆ

ในวันที่แพ้จนตัว

สั่น

บอกใจว่าอย่าห

วั่น

แม้สิบ่เหลือไ

ผ

กะสิสู้ให้มัน

สุด

ด้วยสองมือและหัวใ

จ

ถึงสิเหงาจับใ

จ

แต่กะภูมิใจ

ที่

ยืนได้ด้วยขาเจ้าข

อง..

โตคนเดียว กะต้องอยู่ให้ได้

เก่งแล้วน่ะ หัวใจ..