สี่กษัตริย์เดินดง

จะกล่าวถึงองค์

สี่

กษัตรา

ออกจากพารา เข้าเดินดง

เออ.. นะ ฮึอือ ฮึฮือ เดอือ

ฮึอื่อ ฮึฮือ เดอือ ฮึอื่อ เดอือ เหอะ

เหอะ เออนะเน้อ เอ่อ

เหอะ เออฮึอือ เอิงเอย..

พระเวชสันด

ร

สุริยวงค์อะ

เท้าเธออุ้มองค์ อึงเดะ พ่อชาลีนะ

โฉมนางมัทรี แม่กัลป์ นะฮึอือ ละยา

อุ้มแก้วกัญนะหา กุมารี

ออกตามเส

ร็จ

เออ.. นะ ฮึอือ ฮึฮือ เดอือ

ฮึอื่อ ฮึฮือ เดอือ ฮึอื่อ เดอือ เหอะ

เหอะ เออนะเน้อ เอ่อ

เหอะ เออฮึอือ เอิงเอย..

พระสา

มีแม่เดิน

จรลี มาในไพร หยะ

ทิพากร เอ๊ย ก็อ่อนอับนะ ว่าเย็น เย็น เย็น

ตะละเย็น เย็น เย็น ระยับ ลงไร ไร

ชะนีน้

อยๆ

นะมันก็ห้อยกิ่งอะไม้

ร้องร่ำนะพิไร อยู่บนยอดยาง

บ้างหวนพระทัย ให้ละทาง

คิดถึง นะฮึอึง สุรางค์

ที่เคยเลี้ยงสอน เอ่ยแจ้วๆ ว่า

แว่วว่าเสียงนะ เสนาะ

นะสำเนียง อึงเดะ ชะนีวอน

เรียกผัวโว้ยๆ สำออยอ้อน นะ

เที่ยวเร่ร่อน เอ้อ ว่าร่ำนะพิไร

ร้องเรียกผัวโว้ย ว่าผัวโว้ย

ทำไมไม่โหย ให้เมียชื่นใจ

ว่าเหล่าลิงค่าง ฮึอืง เดอือ เดอือฮื้ออึง

ฮึอืง เดอืง ฮึอือเดอือฮื้ออึงนะ

ว่าบ้างลิงลมนะบ้าง ก็ลอยกลิ้งกลม

แหมตามลมนะ พระพราย

ขึ้นต้นตะโก เออ.. นะ ฮึอือ ฮึฮือ เดอือ

ฮึอื่อ ฮึฮือ เดอือ ฮึอื่อ เดอือ เหอะ

เหอะ เออนะเน้อ เอ่อ

เหอะ เออฮึอือ เอิงเอย..

ตะเกียกอะ ตะก

าย

แล้วเหาะหาย ระเห็จลอย เหมือนเราทั้งสี่

นะ ฮึอืง เดอือ เดอือฮื้ออึง

นะ ฮึอืง เดอืง ฮึอือเดอือฮื้ออึง

นะอึงเดะ มาเดินไพร ไม่เห็นละจะมีใครละ

นะมาติดตามต้อย เป็นเวรมาซ้ำนะ ฮึอือ

เป็นกรรม นะฮึอือ มาพลอยซัด

ให้เลื่อนลอย จากพารา

มัทรีเ

อ๊ย

ล่ะนกสาลิกา

ส่งเสียงจ้า ช่างหน้าฟัง

นะว่าสา นะฮึอือ ลิกา อึงเดะ

ที่นอกวังละน่ะ

มันส่งเสียงดัง เอ่อเออ วังเวงไพร

ทิพา

กร

อึงเดะ ก็อ่อนอับนะ

ว่าเย็น เย็น เย็น

ตะละเย็น เย็น เย็น ระยับ ลงไร ไร

สี่กษัตรา ก็กล้าไกล

เข้าสู่พงไพร พนา ดอน..

เอ่อ.. เอย.. เออ เอ้อ เอ่อ เอย..