ลา (bye)

จากนี้คงไม่มีคน

มาดูแล

คงไม่มีคนดูแก

แบบที่ฉัน

นั้นเคยได้ทำแกยังคงจำมันได้ใช่มั้ย

ฉัน

ยังไม่ลืมมันไป

คิดถึงเรื่องนั้นที่ไร

มันตอกย้ำ

ข้างในหัวใจว่าฉันเคยทำอะไรไป

จากนี้คงไม่มีคน

มาดูแล

คงไม่มีคนดูแก

แบบที่ฉัน

นั้นเคยได้ทำแกยังคงจำมันได้ใช่มั้ย

ฉัน

ยังไม่ลืมมันไป

คิดถึงเรื่องนั้นที่ไร

มันตอกย้ำ

ข้างในหัวใจว่าฉันเคยทำอะไรไป

คง

ไม่มีอีกแล้วยิ้มอันแสนหวาน

ที่ยิ้มให้ฉันยาม

เช้า

ที่กอดฉันในยามหนาว

ไม่มีอี

กแล้ว

คนที่ควงแขนเดินเที่ยวกัน

ทุกเทศ

กาล

นึกถึงวันวาน

มันทำให้สมองและหัวใจฉันRunตาม

มัน

เป็นเพราะฉัน

ที่ชวนทะเลาะ

ตอนมีไม่รักษามาตอนนี้ทำเป็นร้อง

ให้ฉัน

เป็นเลข

1 และเธอเป็นเลข 2

นับ 1 และ 3 เลยฉันว่ามันไม่คล้อง

ฉัน

นั้นอยากจะบอกจากใจ

ว่าฉันนั้นยังไม่อยากออกไป

แต่ด้วย

ความรักและความห่วงใย

ฉันเลยเดินออกมาทั้งที่ยังไม่หมดใจ

อัน

ที่จริงฉันก็ยังไม่พร้อม

อยากเห็นเธอมีความสุขฉันก็เลยต้องยอม

ให้ทำ

ไงได้ฉันมันคนไม่ดี

ให้รักกับนางฟ้าฉันว่ามันดูไม่ดี

ความ

เห็นแก้ตัวฉันควรพอสักที

ความดีในตัวฉันมันก็ยังไม่ค่อยมี

เช่นเดียว

กับตังค์ฉันมันก็ยังไม่มี

และจะให้ดูแลเธอฉันคงทำได้ไม่ดี

จากนี้คงไม่มีคน

มาดูแล

คงไม่มีคนดูแก

แบบที่ฉัน

นั้นเคยได้ทำแกยังคงจำมันได้ใช่มั้ย

ฉัน

ยังไม่ลืมมันไป

คิดถึงเรื่องนั้นที่ไร

มันตอกย้ำ

ข้างในหัวใจว่าฉันเคยทำอะไรไป

จากนี้คงไม่มีคน

มาดูแล

คงไม่มีคนดูแก

แบบที่ฉัน

นั้นเคยได้ทำแกยังคงจำมันได้ใช่มั้ย

ฉัน

ยังไม่ลืมมันไป

คิดถึงเรื่องนั้นที่ไร

มันตอกย้ำ

ข้างในหัวใจว่าฉันเคยทำอะไรไป

ฉัน

จะยังไม่ลืมว่าเคยมีเธอ

ข้างกาย

และ

จะจำเรื่องราวเหล่านั้นไปจน

วันตาย