คนจน

คนจน

กูไม่มีแสนมีล้

าน

มีแค่แ

รงกับใจก้าวเดิน..

กูโตมากับดินไม่เคยตาตรู

ไม่มีพ่อแม่ช่วยกู

ไม่มีใครจูงมือ

เหงื่อคือครู

ความจนคือสนาม

แต่

กูก็ยังยืนอยู่ตรงนี้อย่างคนไม่ยอมแพ้

ไม่มีลูกรัก

ไม่มีอภิสิทธิ์

มีแต่ชีวิตที่ต้องสู้ด้วยลำแข้ง

เจ็บก็จำ

ล้มก็ลุก กูคนจน

แต่ไม่เคยก้มหน้าหนีใคร

*

กูมันคนจน

แต่กูไม่ขอใคร

ถึงจะไม่มีอะไรก็จะไม่ยอมตายฟรี

มึงจะมองเหยียด กูก็ยังยืนไหว

เพราะกูเชื่อใจตัวเอง

มากกว่าเสียงใคร

ไม่มีใครสั่งสอนว่าต้องรวย

แต่กูเรียนรู้จากชีวิตว่าต้องลุย

ไม่มีคนคอยอวยกูเลยต้องฝึกนัก

เงินไม่เยอะแต่ใจกูแม่งแน่นหนัก

มึงอาจมีเส้น มีเก้าอี้และทอง

แต่กูมีสตรีที่มันไม่ซื้อได้

กูไม่กลัวเหนื่อย ไม่กลัวล้ม

กลัวแค่วันไหน

กูไม่กล้าเดินต่อ

*

กูมันคนจน

แต่กูไม่ขอใคร

ถึงจะไม่มีอะไรก็จะไม่ยอมตายฟรี

มึงจะมองเหยียด กูก็ยังยืนไหว

เพราะกูเชื่อใจตัวเอง

มากกว่าเสียงใคร

กูไม่เคยน้อยใจที่กูไม่มี

แต่มึงอย่ามองว่ากูไม่มีค่า

กูมันคนเดินดิน แต่วิ่งด้วยไฟ

หัวใจกูแข็งกว่าทุกคำดูถูก

ถ้าโลกนี้มันไม่แฟร์

กูก็จะแข็งกว่าโลก

ไม่มีทางยอมอยู่ในมุมมื

ด

จำไว้ คนจนอย่างกู

มันอาจไม่มีชื่อเ

สียง

แต่มันมีตัวตน

ไม่ต้องมีแบรนด์รถหรูหรา

แต่ศรัทธากูไม่เคยปลอม

กูไม่หล่อไม่ร

วย

แต่มึงจะ

จำชื่อกูได้ด้วยใ

จจริง..

*

กูมันคนจน

แต่กูไม่ขอใคร

ถึงจะไม่มีอะไรก็จะไม่ยอมตายฟรี

มึงจะมองเหยียด กูก็ยังยืนไหว

จำไว้ให้ดี

คนจนอย่างกูก็เป็นตำนานได้..