F|Am|A#|Gm|C|Dm|Dm
ฟากฟ้ายามเย็นเห็นแสงรำไA#ร อาทิตย์จะลับโลกไป C
พระจันทร์จะโผล่ขึ้นมาF Am Dm C
หมู่มวนวิหกF เหินลมC/Eอยู่กลางเวหาD#
จะกลับคืนสู่ชายคาA# ชายป่าCคือแหล่งพักพิงF Dm
แต่น้องนางใยไม่เห็นกลับA#มา จากไปตั้งหลายปีกCว่า
ท้องนาบ้านเราเหงาจังF Am Dm C
ลมหนาวพัดFโบก โยกเรือนC/Eจนคล้ายจะพังD#
ผู้เฒ่าตายายลงนั่งA# เหม่อรอCด้วยใจเลื่อนลอยF
นกน้อยDmจากท้องนาAmราคาถูกDm
เธอเป็นลูก ที่ถูกAmพ่อแม่ขายDmไป C
กตัญญูบิดาA# มารCดาปานใด F
แม่สายจากเมืองเจียงฮายA ต้องไปสู่A#สังคมทรามA
GmC|FDm|GmC|FAm
D#|F|D#|CA|Dm|Dm
เมื่อรู้สึกตัวก็สายเกินA#ไป หมื่นพันที่เธอผ่านชายC
หัวใจเธอจึงเย็นชาF Am Dm C
สังคมกระหน่ำF ซ้ำสองC/Eเธอต้องติดยาD#
ไม่คิดห้วนคืนบ้านนาA# ปรารถนาเCพียงยาเมาF Dm
ผู้เฒ่าล้มป่วยคนช่วยไปบอกA# เธอจึงจากเมืองบางกอกC
หวังไปให้ทันเวลาF Am Dm C
เอายาไปฝากF เอาหมากC/Eเอาพลูเสื้อผ้าD#
แม่สายที่เธอจากมาA# เหมือนวาจาCว่าสายเกินFไป
นกน้อยDm กลับมาAmแค่ทันพระสวดDm
ใครเล่าเจ็บปวด รวดร้าวAmเท่าสาวเมืองDmเหนือ C
สังคมเมืองไทยA# ใครฟังเCค้าคงไม่เชื่อF
ขายกินหมดแล้วเอื้องเหนือA ให้กับชายA# ที่อู้ Cบ่อจางDm
A#C|FDm ( 8 Times ) Till End
