F#m|D|A|E
ชาF#mดาดั๊ด ชาดาดั๊ด ชาดาดั๊ด ช้า
ชาDดาดั๊ด ชาดาดั๊ด ชาดา ด้า ดา
โอ้..A โอ้ละน้อ.. E
เห็นF#mว่าหวงเห็นว่าฮักกะเฮดกันคักน้อ
นี้บ่Dน้อคือการตอบแทนจากคนที่ภัคดี
ให้ไAปเบิ๊ดส่ำใด๋มันยังบ่พออยู่ติ Eติหัวใจ
คิดF#mบ่ถึงมันคาดบ่ถึงที่อ้ายเฮดแบบนี้
แม่นDน้องบ่ดี หรืออ้ายอยากหนี
กะเลยอยากมีใหม่ ไป..A นำเขา E
ถิ่มเฮาเจ็บF#m อยู่ตรงนี้ รับDบ่ทันอิหลี
ฮักAที่คิดว่าดี แต่มามื้อนี้มัEนเพหมุ่นน้อ
ลืมF#mไปเบิ๊ดแล้วตี้ เฮดดีส่ำDใด๋กะบ่พอ
เทกัAนง่ายแท้น้อนี่บ้อคนEเบิ๊ดใจ
* ฮู้บ่ว่าเจ็บDคักอิหลี คือเฮดEแบบนี้ ละF#mอ้าย
ไปพาเขาDเข้ามาหย่องหัวใจ E
แต่ยามใด๋จนเมื่อยF#mม้อย
ฮักBmกะน้องกะฮักเบิ๊ดตัว
แต่อ้ายคือซัวF#mมาตั๋วหัวใจจนหล่อย
ได้แต่เช็ดDน้ำตาที่ใหลค่อยEๆ
บ่ให้มันย้อยหย้อนมันF#mเจ็บ..
D|A|E|E
คนF#mสิไปกับคนนั่งไห้ หัวใจบ่ส่ำกัน
เจ็บDพออยากกลั้น ป่านถืกกำปั้น
มาฟ้าดเข้าหัวใจ ตายA.. เจ็บหัวEใจ
ฮักF#mป่านนี้ ยังเฮดจั่งซี่ ป่านเฮาบ่มีค่า
เสียDดายเวลา หลูโตนน้ำตาที่มันต้องมาใหล
ให้.A. คนEชั่วๆ
F#mD|AE( 2 Times )E
( ซ้ำ * , * )
DE|F#m
F#m|D|A|E
