เดี๋ยวโตกะฮู้สึก น้ำแข็ง ทิพวรรณ

การเว้าCบ่คิด สิเฮ็ดให้เฮาEmบ่เหลือไผ

โตเคยAm.. ได้ยินEmบ่

เฮาบ่อยาFกให้โต ใซ้อGารมณ์ตัดสินCใจ

ผิดกันFยามใด่ เว้าแต่ละคำGออกมา

ฮู้บ่ว่าEmคนฟัง มันเสียAmใจ

เลิกกันเถาFะสิไปไสกะไป เบื่อหน่ายน่ารำGคาญ

* เฮาเฮ็ดนำสุอย่างF ถามหยังแหน่โตกะโมโGห

ด่าโพดEmด่าโพ บ่ถืกใจกAmะไล่หนี

คั่นโตยัFงเป็นแบบนี้สัGกมื้อโตสิฮู้สึCก G

** เบิดความอดทนCสิไปดอก

ตอนนี้ยังบ่พร้อมEmสิเจ็บ

ทำใจได้ Fเฮาสิเก็บGหอบใจออกมาC

บ่ต้องย่านFว่าเฮาสิบ่ไGป

เฮาทำใจได้สิEmบ่อยู่ ให้เห็นAmฮอดหน้า

ผิดกันยามใด่กFะไล่กันหนี

ดีแท้ละG เดี๋ยวโตกะฮู้สึCก

* เฮาเฮ็ดนำสุอย่างF ถามหยังแหน่โตกะโมโGห

ด่าโพดEmด่าโพ บ่ถืกใจกAmะไล่หนี

คั่นโตยัFงเป็นแบบนี้สัGกมื้อโตสิฮู้สึCก G

** เบิดความอดทนF สิไปดGอก

ตอนนี้ยัEmงบ่พร้อมสิเจ็บ Am

ทำใจได้ Fเฮาสิเก็บGหอบใจออกCมา E

บ่ต้องย่านFว่าเฮาสิบ่ไGป

เฮาทำใจได้สิEmบ่อยู่ ให้เห็นAmฮอดหน้า

ผิดกันยามใด่กFะไล่กันหนี

ดีแท้ละG เดี๋ยวโตกะฮู้สึCก

** เบิดความอดทนF สิไปดGอก

ตอนนี้ยัEmงบ่พร้อมสิเจ็บ Am

ทำใจได้ Fเฮาสิเก็บGหอบใจออกCมา E

บ่ต้องย่านFว่าเฮาสิบ่ไGป

เฮาทำใจได้สิEmบ่อยู่ ให้เห็นAmฮอดหน้า

ผิดกันยามใด่กFะไล่กันหนี

ดีแท้ละG เดี๋ยวโตกะฮู้สึCก

ผิดกันยามใด่กFะไล่กันหนี

ดีแท้ละG เดี๋ยวโตกะฮู้สึCก