E|G#m|E|B
AB|G#mC#m|F#mB|EB
บ่ต้องโศกEต้องเศร้า
ต้องเหงาอิหยังดอกเด้อG#mนาง
บ่ต้องทนEเสียใจอ้างว้างให้คนบ่ฮักBจริง
บ่ต้องเหนื่อยEต้องทนต้องท้อ
กับการถูกทอดC#mทิ้ง
ให้เจ้านิ่งEทำใจ ฮ้องไห้ออกมาคำBแพง
* ไห้ให้ตายA แหน่บ่มื้Bอนี้
ไห้แล้วG#mคนดี เข้มแข็งC#mสา
ไผสิว่าAเฮาเป็นบ้าB กะซ่างหัวEมัน [(B)]
บ่ต้องจดEต้องจำอิหยังที่มัน ทำร้ายG#mใจ
บ่ต้องคิดEเสียดายเวลาที่เคยได้ฮักBกัน
บ่ต้องคิดEว่าขาดเขาไปแล้ว เจ้าสิเพพัC#mง
อย่าได้อยู่อEย่างสิ้นหวังให้เขา สมน้ำหน้าBเฮา
( ซ้ำ * )
เมื่อAเขาบ่มีใจ ยื้อไปกG#mะบ่ได้หยัง
มีแต่สิเฮ็ดAให้ชีวิตเฮาพัง ไปกว่าเดิมB
EG#m|C#mB|A|B
EG#m|C#mBE|A|B
( ซ้ำ * )
อย่าไปงึดA แค่ผู้ชายBที่มันถิ่มเฮาE
อย่าไปงึดA แค่ผู้ชายB.. ที่มันถิ่มเฮาE
