A|A
A|A|F#m|F#m
D|E|A|A
อยู่ใAนสภาวะสมองไม่สั่งการ
มันF#mหยุดมันไม่คิดมันฟุ้งยุ่งทุกทาง
มันDเกินจะรักษาE
ดูทรงหมดทางAจะเยียวยาทำไม่ได้
เลือดAไม่ไปเลี้ยงบนหัวให้ทำงาน
แต่อัF#mดกลับอกซ้ายตรงนี้ที่สั่งการ
ประDมาณว่ารัก E
มาดึงทางควบคุมAการกระทำในหัวใจ
สมองAน่ะรับมันรู้มันเห็น
เป็นได้แค่นั้นคนไม่สำคัญF#m
แต่หัวใจฉันมันร่ำมันร้อง
มันรั้นจะรักไม่ยอมเข้าใจ D
ให้ทำอย่างไร Eก็รักจนทนไม่ไAหว
(อาการมันจะปวดหน่วงๆ ในใจ)
เสี่ยงAลุยไม่ได้ลุ้นไม่คุ้มมันเจ็บนาน
แต่ติF#mดที่ก้อนเนื้อตรงนี้ในอกฉัน
นาDทีนี้รัก Eมันมาเต็ม
อัตราAความทุ่มเทเกินทั่วไป
* สมองAน่ะรับมันรู้มันเห็น
เป็นได้แค่นั้นคนไม่สำคัญF#m
แต่หัวใจฉันมันร่ำมันร้อง
มันรั้นจะรักไม่ยอมเข้าใจ D
ให้ทำอย่างไร Eก็รักจนทนไม่ไAหว
(หยุดไม่ไหว)
** ต้องAช้ำคือพร้อมก็ซ้อมมาแล้ว
จะซ้ำอีกครั้งคงยังไม่ตายF#m
จะดื้อจะรั้นจะเพ้อจะฝัน
วันนี้สมองต้องตามหัวใจ D
มันถึงคราวต้องเสี่ยงEตาย
รักเลยสุดตัวAและหัวใจ
A|A|F#m|F#m
D|E|A|A
( ซ้ำ * , ** )
A|A|F#m|F#m
D|E|A|A
