ABmC#mBm
ABmC#mD
อยากจะกินแต่มันก็กินBmไม่ได้
อยากจะนอนก็นอนละC#mเมอ
อยากจะคุยกับใครก็คิดBmถึงเธอ
อยากจะลืมก็ลืมไม่ลงD
* เพราะเธอคือควาAมวุ่นวายในชีวิBmต
เธอทำให้ฉันA เป็นอย่างนี้ Bm
ห้ามใจเท่าไร Aยิ่งห้ามก็ยิ่งคิBmด
รู้ตัวบ้างไหมD ว่าฉันคิดมากBm
ทำให้รู้สึกดี E
กลับมารับผิดชอบC#mฉันที Dhey! เธอ
ABmC#mD
ไม่มีAใครที่จะรักษาBmฉันได้
นอกC#mจากการได้เจอหน้าBmเธอ
ไม่รู้Aทำไมต้องกลายเป็นคนBmเพ้อเจ้อ
ไม่เC#mข้าใจตัวเองสักDที
* เพราะเธอคือควาAมวุ่นวายในชีวิBmต
เธอทำให้ฉันA เป็นอย่างนี้ Bm
ห้ามใจเท่าไร Aยิ่งห้ามก็ยิ่งBmคิด
รู้ตัวบ้างไหมD ว่าฉันคิดมากBm
ทำให้รู้สึกดี E
กลับมารับผิดชอC#mบฉันที Dhey!เธอ
ABmADm
BmF#mDDm
* เพราะเธอคือความAวุ่นวายในชีวิBmต
เธอทำให้ฉันA เป็นอย่างนี้ Bm
ห้ามใจเท่าไร Aยิ่งห้ามก็ยิ่งBmคิด
รู้ตัวบ้างไหมD ว่าฉันคิดมาก Bm
* เพราะเธอคือควาAมวุ่นวายในชีวิEmต
เธอทำให้ฉันA เป็นอย่างนี้ D
ห้ามใจเท่าไร Aยิ่งห้ามก็ยิ่งEmคิดถึง
DC#mBm
มาทำให้รู้สึกดี E
กลับมารับผิดชอC#mบฉันที [hD]ey! เธอ
ABmC#mBm
ABmC#mD